post image

Live! Live! Live! Τα μουσικά φεστιβάλ του καλοκαιριού στη Θεσσαλία

Εκεί που το “attending” είναι απλά μία στατιστική, και η μουσική ζει τη δική της, ξεχωριστή γιορτή

Αγαπάς τη φύση; Μήπως αγαπάς και τη μουσική; Tί θα έλεγες αν σου προτείναμε να συνδυάσεις τις δύο αυτές «αδυναμίες» σου, σε περιοχές που απέχουν ελάχιστα από το σαλόνι του σπιτιού σου; Kι όμως, η Θεσσαλία είναι παρούσα με δυναμικό τρόπο στα μουσικά events του καλοκαιριού.

Η ιστορία, λίγο-πολύ γνωστή: Στις αρχές τις δεκαετίας μεγάλη μερίδα νέων επέστρεψε στην επαρχία, και συγκεκριμένα στις πόλεις από τις οποίες κατάγονται. Έτσι, η ιδέα της διοργάνωσης φεστιβάλ ήταν απόρροια της κοινής τους αγάπης για τη μουσική και παρά την οικονομική κρίση, η απάντησή τους ήταν άμεση: Η συλλογικότητα έγινε καθεστώς, οι μικρές συναυλιακές μαζώξεις φίλων απέκτησαν σιγά-σιγά τριψήφιο αριθμό θεατών, έπειτα ήρθε το τέταρτο ψηφίο και η ιστορία συνεχίζεται. Μια ιστορία με φωτεινά χρώματα, γεμάτη μουσική, ήχους της φύσης και νέες γνωριμίες. Ξεσκονίστε λοιπόν τις σκηνές σας και φορέστε το καλύτερό σας χαμόγελο: Αυτό είναι άλλωστε και το πάσο σας, μιας και η είσοδος στα φεστιβάλ απαιτεί πολύ μικρό χρηματικό αντίτιμο ή είναι ακόμα και δωρεάν!


Φεστιβάλ Αγιάς
Μία νέα προσπάθεια που έχει ως σκοπό την καθιέρωση

Αν ρωτήσει κανείς τον Σταύρο Γουργιώτη τι δουλειά κάνει, αυτός θα απαντήσει άμεσα «αιώνιος συναυλιοτουρίστας». Βρίσκεται στην πέμπτη δεκαετία της ζωής του, ενώ πριν από 4 χρόνια επέστρεψε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αγιά, έπειτα από 20 χρόνια στην Αυστραλία: “Γεννήθηκα στην Αθήνα, ο πατέρας μου κρατάει από την Αγιά και όταν με ρωτούσαν από που είμαι, ανέφερα πάντα την Αγιά. Γύρισα σαν τους ελέφαντες, που πάνε να πεθάνουν εκεί που πρέπει”, λέει χαριτολογώντας και αν υπήρχε πάγος, θα είχε ήδη σπάσει. Εκεί βρισκόμαστε και ‘μεις, σε ένα σκιερό καφενείο και συζητάμε σχετικά με το φεστιβάλ Αγιάς, μία, κυριολεκτικά, προσθήκη της τελευταίας στιγμής.

Είναι η πρώτη ενασχόληση του Σταύρου με τη διοργάνωση συναυλιών. Μας ομολογεί μάλιστα πως η απόφαση πάρθηκε τις πρώτες μέρες του Μαΐου! Αν κρίνουμε βέβαια από το line-up, το αποτέλεσμα για μία διοργάνωση που στήθηκε τόσο γρήγορα παραείναι ποιοτικό και πειστικό προς τον θεατή, όμως σε αυτά θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Το φεστιβάλ γίνεται για πρώτη χρονιά, στο δημοτικό στάδιο Αγιάς, που βρίσκεται στο δρόμο για τον Αγιόκαμπο. Πώς ξεκίνησαν όμως όλα; “Έχω λόξα με τη μουσική αλλά και με αυτό τον τόπο. Στην ουσία, μεγάλωσα στο Κύτταρο και στο Ρόδον. Πρώτη συναυλία που είδα ήταν Rammones, ήμουν- δεν ήμουν 13 χρονών”.

Ήταν η εποχή που η ενδεχόμενη επιτυχία μιας συναυλίας προεξοφλούνταν από τις αφίσσες που είχαν «κλέψει» οι μουσικόφιλοι. Ας επιστρέψουμε όμως στο παρόν. Σύμφωνα με τον Σταύρο, η Αγιά έχει υποβαθμιστεί πολιτιστικά κι αυτή του η ενέργεια σηματοδοτεί την έναρξη ενός event που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός. “Νιώθω την υποχρέωση να φέρω ό,τι καλύτερο υπάρχει. Ό,τι πιο δεμένο μουσικά”, μας λέει. Όμως δεν είναι μόνος του. Αρωγοί στην όλη προσπάθεια είναι άλλοι 3 καλοί του φίλοι. Γιατί όπως μας λέει κι ο ίδιος, χωρίς καλούς φίλους δε μπορείς να κάνεις τίποτα. “Κι αν φέτος είμαστε λίγοι, του χρόνου που το φεστιβάλ θα είναι τετραήμερο, ελπίζω να είναι περισσότερα τα άτομα που θα ασχοληθούν”. Πάμε όμως στο φετινό line-up;

21/7: Τέλος Μπάντων, Luminocity, Jamming Farmers, Tullamore Duo, Electro Vampires, RoundLights και Sleepin Pillow

22/7: Secret Theory, Dead Sidewalkers, The Darg Rags, Dustbowl, Nightstalker

23/7: Dr. Albert Flipout’s One CAN band ft Mickey Pantelous, Blues Trackers και ο αιώνιος έφηβος Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Κι όπως κάθε καλοκαιρινό φεστιβάλ που σέβεται τον εαυτό του, φιλοξενεί τους «συναυλιοτουρίστες» σε δωρέαν κάμπινγκ. Κάμπινγκ με νερό, ρεύμα, φύλακα. Το ένα είναι στο Μεταξοχώρι, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το μέρος διεξαγωγής της συναυλίας, και το δεύτερο στον Αετόλοφο, σε απόσταση 4 χιλιομέτρων. Για όσους δεν διαθέτουν μεταφορικό μέσο, υπάρχουν δωρεάν βανάκια. Πέρα όμως από αυτά, ένας τυχερός θεατής θα κερδίσει ένα πακέτο διακοπών για δύο άτομα αξίας 400 ευρώ!

post image

“Η ποιότητα του φεστιβάλ θα φανεί περισσότερο του χρόνου”

Γιατί ήδη υπάρχουν βλέψεις για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα. Αξίζει επίσης να τονιστεί ότι θα γίνουν 6 pre-event parties σε διάφορες περιοχές της Θεσσαλίας, τα οποία θα ανακοινωθούν εν καιρώ. Πάμε όμως στα συγκροτήματα; “Σέβομαι απεριόριστα τους Nightstalker, που έχουν ανέβει σε κάθε σκηνή της χώρας και έχουν δώσει τα πάντα. Πιστεύω πολύ στους Jamming Farmers, που θα κάνουν ακόμα μεγαλύτερα πράγματα. Από τους νέους, οι RoundLights και Sleepin Pillow είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή. Όσο για την αγάπη μου για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αυτή είναι αιώνια”.

Κλείνοντας, μας αναφέρει πως στόχος του είναι να πείσει τον κόσμο ότι υπάρχει καλή live μουσική σκηνή στην Ελλάδα, που αξίζει να πάει κανείς  να τη δει στην Αγιά, με λίγα χρήματα και χωρίς πολύ κόπο. Εμείς θα το κάνουμε, σε ένα event που θα ξεκινά στις 6 το απόγευμα και θα τελειώνει το επόμενο, κυριολεκτικά, πρωί.

Φεστιβάλ Αγιάς 2017
Δημοτικό Στάδιο Αγιάς
21, 22, 23 Ιουλίου 2017
Προπώληση τριημέρου 16 ευρώ που περιλαμβάνει 9,5 ευρώ σε κουπόνια μπύρας και νερού – ελεύθερο κάμπινγκ
Δωρεάν επιστροφή με λεωφορεία στην πόλη της Λάρισας


Φεστιβάλ Βρύσης Τυρνάβου
Η λίμνη, τα πλατάνια, το εκκλησάκι και ένα φεστιβάλ

Θα μπορούσε να αποτελεί εισαγωγή ενός ταξιδιωτικού οδηγού, όμως στην ουσία, αυτή είναι η ακριβής περιγραφή της τοποθεσίας στην οποία διοργανώνεται για έβδομη συνεχή φορά το φεστιβάλ Βρύσης. Η αρχή έγινε το 2011 απο μια παρέα φίλων με κοινό παρονομαστή την ανιδιοτελή αγάπη για την μουσική σε συνδυασμό με τις κοινωνικοπολιτικές τους ανησυχίες.

Όπως όλες σχεδόν οι ιστορίες των σύγχρονων επαρχιακών φεστιβάλ, έτσι και κι αυτή ξεκινά με μία ομάδα ατόμων που πριν ακόμα ξεκινήσουν το event, τους ενώνει  βαθιά φιλία. Μιλήσαμε με έναν εξ’ αυτών, τον Ανδρέα Φτεργιώτη. Αφού μας υποδέχεται σε ένα φιλόξενο καφέ της Λάρισας, μπαίνει κατευθείαν «στο ψητό»: “To φεστιβάλ γίνεται στη Βρύση, μία περιοχή του Τυρνάβου. Όσοι το έχουν παρακολουθήσει τα προηγούμενα χρόνια, ξέρουν πως ο χώρος είναι ονειρικός, με μια φυσική λίμνη να φιγουράρει στην αγκαλιά ενός άλσους  με πλατάνια, σκηνές, χαμόγελα και χαρούμενες φάτσες”.

post image

Ας εστιάσουμε όμως στους «μη μυημένους»: “Eίναι ένα διήμερο DIY φεστιβάλ με πολλές παράλληλες καλλιτεχνικές προεκτάσεις και κοινωνική ευαισθησία”. Προσυπογράφουμε, καθώς είναι γνωστό πως το Φεστιβάλ Βρύσης Τυρνάβου στήριζε με κάθε τρόπο το Τμήμα Αντιμετώπισης Δυσκολιών Μάθησης & Αναπηρίας «Το Στέκι» που λειτουργούσε στην περιοχή καθώς και διάφορες άλλες κοινωνικές ομάδες.

Το ελεύθερο κάμπινγκ είναι ταυτισμένο με το φεστιβάλ: “Έχουμε ίσκιο όλη μέρα και η δροσιά είναι τόση, που ίσως το ζακετάκι τα βράδια να είναι απαραίτητο”, ψιθυρίζει ο Ανδρέας.  Να πάμε όμως στα αμιγώς μουσικά;  Στις 25 και 26 Αυγούστου θα αποχαιρετίσουμε  το συναυλιακό καλοκαίρι στον Τύρναβο, με ένα line-up που δε θα ζήλευε και πολλά από κάποιο άλλο φεστιβάλ μεγάλης εμβέλειας:

25/8: Vodka Juniors, Κρίστη Στασινοπούλου, Fundracar, Hidden in the Basement, Ψύλλοι Στ’ Άχυρα, Secret Theory

26/8: Last Drive, Γκούλαγκ, Oldschool Rednex, The Banksters, The Dead Ends, Friends of Harmony Beat’s Campilaga’s Monster

post image

Ονόματα ετερόκλητα, με κοινό παρονομαστή την ποιοτική μουσική μακριά από επιδειξιομανία. Ο Αντρέας το θέτει με ακόμα πιο σαφή τρόπο: “Προσπαθούμε να φέρνουμε καλλιτέχνες και συγκροτήματα που τοποθετούν την ποιότητα πάνω από την όποια εμπορικότητά τους”. Έπειτα ακολουθεί εκτενής αναφορά στα συγκροτήματα που απαρτίζουν το φετινό διήμερο, αλλά εστιάζουμε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κρίστης Στασινοπούλου: Tης γυναίκας που διαφήμισε τη χώρα μας σε όλα τα μεγάλα jazz,soul και ethnic  φεστιβάλ του πλανήτη, και δυστυχώς, στην Ελλάδα δε συναντά την αναγνώριση  που της αξίζει. Ας μείνουμε όμως στα του Τυρνάβου.

“Να μην αλλάξουμε σαν άνθρωποι λόγω της όποιας επιτυχίας του φεστιβάλ”

“Δε πετάμε στα σύννεφα”, τονίζει ο Ανδρέας.“Όπως και τα συγκροτήματα που φέρνουμε, έτσι και εμείς, δε μπορώ να φανταστώ πως θα αλλάξουμε στάση ζωής.  Πως θα καβαλήσουμε κάποιο καλάμι, ούτε πολλά λόγια, ούτε φανφάρες”. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα σταματήσει να υφίσταται το φεστιβάλ. Δε θα μπορούσαν άλλωστε, αφού η καθημερινή τριβή τους με το αντικείμενο τους παθιάζει ακόμα περισσότερο.

Για την ιστορία, από το φεστιβάλ έχουν περάσει από εφηβικά συγκροτήματα μέχρι τεράστια ονόματα της μουσικής. Βλέπε Zounds, Flying Eyes, Panx Romana, Nightalker, VIC, Εκτός Ελέγχου, Αρνάκια, Μωρά στη Φωτιά κτλ. Eδώ είναι που ο διοργανωτής μετατρέπεται σε fanboy και το χαμόγελο δύσκολα εγκαταλείπει το πρόσωπό του. Συμπληρώνει μάλιστα πως στόχος τους είναι  κάθε χρόνο να οργανώνονται καλύτερα και να κάνουν τους μουσικόφιλους που θα έρθουν να περάσουν αξέχαστα. Όποιος συμμετέχει μια φορά αποκτά πρόβλημα…θέλει να ξανάρθει!

post image

Κλείνοντας, του ζητάμε να μας χαρίσει τον επίλογο: “Αν μπορούσα να περιγράψω με λίγες λέξεις το φεστιβάλ, αυτές θα ήταν, κάμπινγκ, μπαρ, μπάρμπεκιου, αστείρευτες μουσικές, διασκέδαση. Έχουμε περάσει σε κάτι διαφορετικό, το φεστιβάλ πλέον δεν ειμαστε ούτε εμείς ούτε οι μπάντες που φιλοξενούμε.Είναι αυτός ο κόσμος που καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς  ανυπομονεί και περιμένει τις ανακοινώσεις  μας , μας βρίσκει στο δρόμο, μας στέλνει μηνύματα και μας ρωτάει τί θα έχουμε φέτος Πράγματα του στυλ: άντε πότε θα περάσει ο καιρός να πάμε να στήσουμε στη Βρύση!”Εμείς πέρα από αυτά, θα λέγαμε πως η… υγιής τρέλα κάποιων ανθρώπων χαρίζει ακόμα περισσότερα στον μουσικόφιλο. Ο κόσμος βλέπει την αγαπημένη του μπάντα, αλλά και το συγκρότημα που δεν ξέρει και μετά το αναζητά. Δε θα λείψουμε ούτε από εκεί.

Φεστιβάλ Βρύσης Τυρνάβου 2017
Βρύση Τυρνάβου
25-26 Αυγούστου 2017
Προπώληση 8 ευρώ/διήμερο (early birds), 10 ευρώ/2ήμερο – ελεύθερο κάμπινγκ


 Los Almiros Festival
Mία παρέα, ένας ραδιοφωνικός σταθμός και ένα φεστιβάλ-θεσμός

Ξεκίνησε το 2012, από μία ακόμα παρέα παλιών συμμαθητών που γύρισαν στον τόπο τους. Έκτοτε, διέσχισε μεγάλη απόσταση και καθιερώθηκε στη συνείδηση των μουσικόφιλων. Το Los Almiros αποτελεί μία μεγάλη μουσική γιορτή, που φιλοδοξεί και φέτος να δώσει χρώμα στις πρώτες μέρες του Αυγούστου. Προορισμός, ο Αλμυρός και το δάσος Κιουρί.

Τρεις μέρες, γεμάτες μουσική, χορό και διασκέδαση. Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να περιγράψουμε με μία μόνο φράση το φεστιβάλ. 40 μέρες πριν την έναρξη της γιορτής, συναντήσαμε τον Στάθη, μέλος της παρέας που προαναφέραμε. Η επιστροφή στον τόπο τους, όπως και η αγάπη τους στη μουσική, τους έδωσαν το έναυσμα για το «κάτι παραπάνω». Κατ’ αρχήν, το web-radio, που προϋπήρχε του φεστιβάλ. Η επιτυχία του σταθμού, έδωσε την ώθηση για να στραφούν στις συναυλίες. Όσον αφορά τη συνέχεια, ο λόγος στον Στάθη: “Mε το που κλείσαμε ένα χρόνο με τον σταθμό, κάναμε μία συναυλία στην παραλία  Αλμυρού. Την επόμενη χρονιά, η συναυλία έγινε διήμερη: Tα συγκροτήματα ήταν περισσότερα ενώ δημιουργήθηκαν και υποδομές για κάμπινγκ.  Έπειτα, το καλοκαίρι του 2014, το τελευταίο φεστιβάλ στην παραλία συγκέντρωσε περίπου 600 άτομα”.

post image

Fast-forward στο επόμενο έτος, με το Los Almiros να μετακομίζει στην τοποθεσία με την οποία έχει ταυτιστεί: To δάσος Κουρί, το οποίο τα παιδιά της ομάδας θεωρούν αμιγώς φεστιβαλικό. Τότε ήταν που έκαναν την εμφάνισή τους  κορυφαία ονόματα. Το μπάτζετ διπλασιάστηκε, οι θεατές άγγιζαν τον αριθμό των 5.000 και πήγε καλύτερα απ’ ότι περίμεναν οι ίδιοι οι διοργανωτές: “To 2015 ήταν το σκαλοπάτι που μας οδήγησε όπου βρισκόμαστε σήμερα», αναφέρει με σιγουριά ο Στάθης. “2016 και 10.000 LAFers στο δάσος, εικόνα μαγική που μετατρέπει την απαιτητική  διοργάνωση σε χαρά”.

post image

Πώς όμως είναι βιώσιμο ένα φεστιβάλ με δωρέαν είσοδο, δωρεάν κάμπινγκ και line-up με μεγάλα ονόματα του πενταγράμμου; “Από τις καντίνες και τα μπαρ. H μοναδική μας δύναμη είναι ο κόσμος. Η ανταπόκρισή του το έχει αγκαλιάσει. Στην ουσία, δεν το βλέπει απλά σαν φεστιβάλ, αλλά σαν ένα ευρύτερο δρώμενο” λέει ο Στάθης χωρίς να πάρει καν ανάσα. Κατά τη γνώμη του, ο κόσμος δεν πηγαίνει στο Los Almiros απλά για το stage με τις μουσικές. Προσυπογράφουμε, καθώς το κάμπινγκ στο δάσος… δίνει και παίρνει. Στήνεις όπου θέλεις, κάτω από πανύψηλες βελανιδιές. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή. Οι δραστηριότητες πέραν της μουσικής επεκτείνονται καθόλη τη διάρκεια της μέρας. Ακολουθεί το «κυρίως πιάτο»:

3/8: Τα κατασκηνωτικά «προεόρτια», καθώς και η εμφάνιση των One Hour Before The Trip κάνουν ποδαρικό στο Los Almiros.

4/8: Tullamore Duo, Roadkill Soda, Dendrites, Despite Everything, Naxatras, Βέβηλος, 1000mods και o μυθικός Brant Bjork, με καλεσμένο τον Sean Wheeler.

5/8: Thrax Punks, Lost Apes, Stixoima, Mr. Highway Band, The Offenders, Planet of Zeus, και οι Γερμανοί Kavadar, ένα απ’ τα πιο ιδιαίτερα ονόματα του heavy rock.

“Δεν είμαστε κάτι παραπάνω από μια παρέα που τόλμησε κάτι και πέτυχε”

Ο Στάθης ομολογεί πως στα DIY φεστιβάλ υπάρχει ταβάνι, όσον αφορά το οικονομικό. Κάποτε, το μπάτζετ μπορεί να διπλασιαζόταν, όμως τώρα δε μπορεί να συμβεί: “Παρόλα αυτά, η προσέλευση του κόσμου μας διαψεύδει συνεχώς», λέει και χαμογελά. Ο επίλογος του ανήκει:  “Θέλουμε στο Los Almiros να υπάρχει η αίσθηση ελευθερίας. Δεν υπάρχει είσοδος, δεν υπάρχουν χορηγοί. Μ’ αυτό τον τρόπο έχουμε πετύχει, αυτοί που έρχονται από τις προηγούμενες μέρες, να έρχονται στο μπαρ και να ρωτάνε αν βγαίνει το φεστιβάλ. Μας συγκινούσε και μας συγκινεί αυτό το πράγμα”.

post image

Φεύγοντας από τον Αλμυρό, του ζητάμε να θυμηθεί μία σκηνή που του έμεινε από όλα αυτά τα χρόνια: “Δε θα ξεχάσω ποτέ τον πιτσιρικά που πέταξε εικοσάρικο για να πάρει μία μπύρα. Ήταν νηφάλιος, και ένιωσε την ανάγκη να βοηθήσει οικονομικά το εγχείρημα. Στη συνέχεια μάλιστα παρότρυνε τον κόσμο να καταναλώσει μπύρες για να πάει καλά το φεστιβάλ!”.

Θα είμαστε και φέτος εκεί, ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπούν τη μουσική και διψούν γι’ αυτή. Με σεβασμό στο χώρο και στο περιβάλλον.

Los Almiros Festival 2017
Δάσος Κουρί, Αλμυρός Μαγνησίας
3,4,5 Αυγούστου 2017
Ελεύθερη είσοδος – ελεύθερο κάμπινγκ


Svenfest
Η καθιερωμένη συνάντηση παλιών συμμαθητών που δε χωράει πια στην πυλωτή

Στις 12/11 του 1986, η… μεταλλομάνα κυρία Ελένη Σβεντζούρη, έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί, δεμένο στο ατσάλι του σφυριού του Thor. Κοντά στα 30 χρόνια μετά, ο Χρήστος μας εξηγεί πώς το Svenfest κατάφερε να μετατραπεί από μια μάζωξη φίλων σε ένα event που συζητιέται πολλά χιλιόμετρα μακριά απ’ το σπίτι τους.

Τον συναντήσαμε στο… γνωστό για τους μυημένους χωράφι, στη γειτονιά της Φαναρίου στην Καρδίτσα. Απαραίτητο αξεσουάρ, το ψάθινο καπέλο και η υπομονή, καθώς ο υδράργυρος έδειχνε 39. “Το σπίτι μας έχει μεγάλη πυλωτή από κάτω. Έτσι, το καλοκαίρι του 2010, ο αδερφός μου σκέφτηκε να στήσουμε ένα πάρτι. Τοποθετήθηκαν ντραμς, κιθάρες, μπάσο και 2 μικρόφωνα”. Το φάσμα των διασκευών ξεκινούσε από την Άννα Βίση και έφτανε στους Offspring. Το ετήσιο ραντεβού φίλων με τα μικρόφωνα που «κυλούν» σε όλο τον κόσμο. Ένα μεγάλο, rock n’ roll karaoke. “Στην ουσία, μεταφέραμε στην αυλή μας το γκαράζ των Αμερικανών”, λέει ο Χρήστος. Ψήναν, τρώγαν και τραγουδούσαν.

post image

Έπειτα το πράγμα μεγάλωσε, και έπρεπε να μεταφερθεί κάπου αλλού. Βρισκόμαστε στο 2013 και ήδη τα βιντεάκια που ανέβηκαν στο YouTube κινούν το ενδιαφέρον ανθρώπων εκτός Καρδίτσας. Πρώτοι, φυσικά, οι Mortal Torment, οι οποίοι προθυμοποιήθηκαν να παίξουν στο Svenfest χωρίς να πληρωθούν καν τα οδοιπορικά τους. Για να σας μεταφέρουμε ακόμα περισσότερο στο κλίμα, το event έχει μεταφερθεί πίσω απ’ το σπίτι της οικογένειας Σβεντζούρη, μέσα σε αχανή λιβάδια. Πανζουρλισμός, φωτάκια, πανηγύρι και δέντρα με σίτα για να μην τα τρώνε τα άλογα. Κάπου εκεί οι διοργανωτές αποφάσισαν να κάνουν το βήμα παραπάνω στο θέμα του χώρου. Η λύση ήταν προφανής, στα πλαίσια της γειτονιάς. Μεταφέρθηκαν στο γήπεδο του Αστέρα.

post image

“Ρε μαλάκες, αφού πάμε στο γήπεδο, δεν πρέπει να έχουμε και ένα stage;”

Σαφές και σωστό το ερώτημα που τέθηκε τότε. Έτσι τη θέση του stage κατέλαβε η καρότσα-σήμα κατατεθέν του Svenfest. Από τη συγκομιδή του βαμβακιού, στην υποδοχή των μουσικών. Τότε ήταν που οι αδελφοί Σβεντζούρη έγιναν δέκτες πολλών μηνυμάτων από συγκροτήματα, γνωστά και μη, που ήθελαν να ανέβουν στην καρότσα. Σε αυτό βοήθησε βέβαια και ο κύκλος των διοργανωτών, μιας και βρίσκονται σαν μουσικοί πολλά χρόνια στο χώρο του σκληρού ήχου. Είτε αυτός λέγεται rock, είτε post-punk, είτε metal. “Μιλάμε για ένα φεστιβάλ με ήχο σαφώς ηλεκτρισμένο”, τονίζει ο Χρήστος. “Ένα φεστιβάλ που λόγω της DIY κατάστασης, έχει ταβάνι στα ονόματα που θα φέρει”.

Kάπως έτσι μπήκαν στο παιχνίδι η κάβα και το μπάρμπεκιου. Ό,τι βγαίνει από εκεί στο τέλος «πληρώνει» τα λειτουργικά έξοδα. Τα μεταφορικά, στην ουσία, των μουσικών. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί πως όσοι ανεβαίνουν στην καρότσα, παθαίνουν σοκ από τον, ανέλπιστα για κάποιους, καλό ήχο που βγαίνει εκεί. Έχει όμως όρια η μουσική; “Δεν υπάρχει στεγανό. Ασχολούμαστε με τον ακραίο ήχο αλλά αυτό δεν αποκλείει τίποτα. Αν δεχθούμε μήνυμα από συγκρότημα που μπορεί να έχει brit pop ή electro ήχο δε θα το απορρίψουμε με τίποτα αν είναι καλό. Θα ‘ρθει κι αυτός που έχει μόνο μπασίστα και Mac”.

post image

Καλά όλα αυτά, αλλά τί θα δούμε φέτος; To Svenfest έχει οριστεί για τις 21 και 22 Ιουλίου. Ενδεικτικά, κάποια από τα συγκροτήματα που θα εμφανιστούν είναι οι Voidroid, Freefall, Kalpa, Deathvalves, Teenage Lobotomy, Side Effect, Deacidified και Mortal Torment. “Eίμαστε Ελληναράδες. Κανείς δεν ξέρει ακόμα ποιοι θα εμφανιστούν την Παρασκευή και ποιοι το Σάββατο” αναφέρει με περισσή ειλικρίνεια ο Χρήστος.

Όπως και να ‘χει, θα είμαστε εκεί και εκτός απ’ το προφανές πάρτι, θα θυμηθούμε σκηνές του παρελθόντος. Όπως τον Χρήστο, που έπαιζε στους Deathvalves και έκανε crowd surfing αγκαλιά με το μπάσο του. Ή τα φαναράκια που άναψαν σε μία μοναδική διασκευή των Procrastinate, πέρυσι.Ο επίλογος ανήκει στον διοργανωτή: “Είναι φασάρα το Svenfest και όποιος έρχεται περνάει καλά. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα πάρτι των αδελφών Σβεντζούρη και των κοντινών φίλων τους. Φέτος, για άλλη μια φορά περιμένουμε και κατασκηνωτές. Τοποθετούν τις σκηνές τους κάτω απ’ τα δέντρα του γηπέδου, και κάνουν μπάνιο στο ισόγειο του σπιτιού μου, που είναι ανοιχτό για όλους”.

Svenfest 2017
Βοηθητικό γήπεδο Αστέρα Φαναρίου – Καρδίτσα
21-22 Ιουλίου 2017
Ελεύθερη είσοδος – ελεύθερο κάμπινγκ

Κλείνοντας αυτή την παρουσίαση, οφείλουμε να αναφέρουμε πως η στήριξη τέτοιων διοργανώσεων δεν βοηθά απλά τους διοργανωτές, αλλά και την ίδια τη μουσική. Ανανεώνουμε λοιπόν το ραντεβού μας κάτω απ’ τον ίσκιο των θεσσαλικών δέντρων, δίπλα από τις σκηνές των φεστιβάλ. Γιατί η μουσική ενώνει. Γιατί η μουσική σε ζει. Γιατί η μουσική είναι το μόνο θηλυκό που θα βρίσκεται για πάντα δίπλα σου. 

 Διαβάστε επίσης:

O οδηγός του καλοκαιρινού συναυλιοτουρίστα

 

Go to TOP