post image

Ο αντικαπνιστικός νόμος ήρθε και μάλλον θα μείνει

O δήμαρχος Τρικκαίων κάθεται στο ίδιο τραπέζι με έναν επιχειρηματία από την Καρδίτσα, καπνίζοντας την πίπα της ειρήνης

Συζητήθηκε όσο τίποτα άλλο, απασχόλησε καπνιστές και μη, δημιούργησε νέα δεδομένα στα καταστήματα εστίασης αλλά και στους πελάτες τους.  Η πρόσφατη εγκύκλιος του Υπουργείου Υγείας δεν αφήνει πολλά περιθώρια… παρεκτροπής. Μπαίνουμε λοιπόν στον Μάρτιο του 2018, με 3 από τις 4 πόλεις της Θεσσαλίας «να έχουν κόψει το κάπνισμα» στους κλειστούς χώρους και τα ερωτήματα που… αιωρούνται είναι αρκετά. Το ίδιο και κάποια παράπονα, απ’ όλες τις μεριές.

Έχοντας αυτά κατά νου, καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι με τους Δημήτρη Παπαστεργίου και Λάμπρο Κολτσίδα. Ο πρώτος, δήμαρχος Τρικάλων και το άτομο που πήρε την πρωτοβουλία για εφαρμογή του νόμου νωρίτερα απ’ όλους. Ο δεύτερος, Καρδιτσιώτης επιχειρηματίας στο χώρο της εστίασης, που ζητά δικαιοσύνη με το ίδιο πρόσημο. Στις επόμενες γραμμές θα καταλάβετε πως η κάθε δημοτική αρχή και ο κατά τόπους επιχειρηματικός κόσμος μπορούν να συνεργαστούν για το κοινό καλό, αρκεί να υπάρχει αμοιβαία κατανόηση.

Γιατί δεν εφαρμόζεται τόσα χρόνια o αντικαπνιστικός νόμος;

Δημήτρης Παπαστεργίου: Είχε αρχίσει να εφαρμόζεται, όμως από τη στιγμή που διαλύθηκε η δημοτική αστυνομία, το μέτρο κατέρρευσε. Το μέτρο ήταν αντιδημοφιλές και δύσκολο στην εφαρμογή του. Όμως οι φωνές πληθαίνανε και ουσιαστικά αυτή είναι η απάντηση στο «γιατί τώρα». Ειλικρινά, άκουγα να μου λένε «Δήμαρχε έχεις ευθύνη».

Οι πελάτες των καταστημάτων ζητάνε την εφαρμογή του νόμου;

Λάμπρος Κολτσίδας: Νομίζω πως είναι γενικότερο το κακό στην Ελλάδα. Όλα τα χρόνια που δουλεύω σε καταστήματα εστίασης, θεωρώ πως η πλειοψηφία των πελατών καπνίζει. Μη ξεχνάμε πως ο Έλληνας έχει συνδιάσει τον καφέ και το ποτό με το τσιγάρο. Εξάλλου ποτέ δεν έγινα δέκτης κάποιου παραπόνου.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω, καθώς το ποσοστό των καπνιστών σύμφωνα με την έρευνα της Kapa Research που έγινε το 2017 στον γενικό πληθυσμό είναι 27%. Βέβαια οφείλω να παραδεχτώ πως το ποσοστό είναι διαφοροποιημένο, όταν μιλάμε για τους πελάτες των καταστημάτων εστίασης.

Ο νόμος έχει κάποιες ατέλειες;

Λάμπρος Κολτσίδας: Σίγουρα, και θα μπορούσαν οι δήμαρχοι να διεκδικήσουν μία επικαιροποίηση του νόμου με γνώμονα και το καλό των καταστηματαρχών. Γεννήθηκα το ’83, και ασχολήθηκα με το επιχειρείν από πολύ νωρίς με βάση αυτά που έβλεπα και γνώριζα. Θεωρώ αντιδημοκρατική την καθολική απαγόρευση, γιατί δεν υπάρχει ως παράμετρος το δικαίωμα της επιλογής.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Είναι λάθος να επιβάλλει στον καταστηματάρχη να αστυνομεύει το μαγαζί του. Δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος του προστίμου πηγαίνει σ’ αυτόν και όχι στον καπνιστή, λες κι ο καπνιστής δεν ξέρει τι κάνει. Θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο… Γι’ αυτό και σε όλες τις επιστολές που έχουμε στείλει στον Υπουργό Υγείας, ζητάμε αλλαγές. Από ‘κει και πέρα, σε επίπεδο δημοκρατίας, παρότι δεν καπνίζω, κάτι χτυπά μέσα μου όταν συνειδητοποιώ ότι κανείς δε μπορεί να καπνίζει πουθενά.  Θα μπορούσε κάποιος να ζητήσει μαγαζιά καπνιστών και μη, όπως όριζε ο πρώτος αντικαπνιστικός νόμος όμως δε θα τα δούμε, γιατί η Ευρωπαϊκή οδηγία είναι σαφής: Δεν καπνίζουμε πουθενά, γιατί το τσιγάρο, αποδεδειγμένα, προκαλεί καρκίνο.

H εφαρμογή του νόμου τελικά θα έχει κάποιο όφελος;

Λάμπρος Κολτσίδας: Σίγουρα αν κοπεί το κάπνισμα από παντού, τότε οι άνθρωποι θα είναι πιο υγιείς. Αυτό επίσης δημιουργεί και λιγότερα έξοδα για το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας μας. Μη με ρωτήσετε μόνο αν αυτό τελικά συμβαίνει υπέρ της υγείας του πολίτη ή των εσόδων του ίδιου του κράτους. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Πάντως τα χρήματα που βγάζει το κράτος απ’ τη φορολογία του καπνού είναι πάρα πολλά. Όμως συμφωνώ περί του μπάτζετ του ΕΣΥ.

Πρόστιμα έχουνε πέσει στα Τρίκαλα;

Δημήτρης Παπαστεργίου: Είκοσι, δυστυχώς.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να εφαρμοστεί ο νόμος; Άμεσα ή σταδιακά και με συγκεκριμένη μέθοδο;

Λάμπρος Κολτσίδας:Σε 15 μέρες και με 5 αφίσες δε μπορούν να γίνουν και πολλά. Δεν είμαστε κατά του νόμου. Το θέμα μας έχει να κάνει με τη συννενόηση.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Ξεκινήσαμε συζητήσεις με τους καταστηματάρχες από τον Μάιο του 2017. Όλοι φοβόντουσαν πως αν απαγόρευαν το κάπνισμα, οι πελάτες τους  θα πήγαιναν στο διπλανό καφέ, όπου θα το επέτρεπαν. Ξανασυναντηθήκαμε τον Σεπτέμβριο και αποφασίσαμε ομόφωνα πως από τις 15 Νοεμβρίου δε θα καπνίζουμε πουθενά. Η οδηγία ήταν ξεκάθαρη “Δε γράφουμε ακόμα, αλλά πρέπει να πείσετε οι ίδιοι τον κόσμο για το νέο μέτρο και την εφαρμογή του. Το πρόστιμο είναι η έσχατη λύση και δε μ αρέσει να φτάσω να το εφαρμόσω και να ντρέπομαι να περνάω έξω απ’ τα μαγαζιά σας”  Όσο σκληρός κι αν είσαι, ζεις στην ίδια πόλη με αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό που ζήτησα μετ’ επιτάσεως είναι να μην προτρέπουν οι ίδιοι τον κόσμο να καπνίσει, με το να τοποθετούν τασάκια.

Πόσο αξιοκρατικά γίνονται οι έλεγχοι στα μαγαζιά;

Λάμπρος Κολτσίδας: Προφανώς καθόλου! Μόνο με συστηματικό έλεγχο – ο οποίος δεν υπάρχει -μπορεί να εφαρμοστεί ισότιμα το νέο μέτρο. Το δίκαιο είναι ό,τι ισχύει για έναν, να ισχύει για όλους, ό,τι ισχύει για το κέντρο, να ισχύει και για τα περιφερειακά καταστήματα. Όταν όμως  οι έλεγχοι γίνονται μόνο στο κέντρο, υπάρχει πρόβλημα. Και για να μιλήσουμε ανοιχτά, τα περισσότερα χρήματα τα εισπράττετε από το μαγαζιά του κέντρου.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Το να καπνίζουν στο καφενείο ενός μικρού χωριού, όχι πως το αποδέχεσαι, αλλά είναι κάτι το οποίο δε μπορείς εύκολα να  το ελέγξεις. Παρ’ όλα αυτά, για να υπάρχει αξιοκρατία δεν ξεκινάμε ποτέ τους ελέγχους από το ίδιο σημείο της πόλης. Τέλος, λειτουργούμε και βάσει καταγγελιών από πολίτες που διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Και για να μπορούν τελικά οι έλεγχοι να γίνονται απόλυτα σωστά, θα πρέπει να ασχοληθεί με τους ελέγχους και η Ελληνική Αστυνομία. Είναι και αυτό μέσα στις προτάσεις που περιλαμβάνονται στις επιστολές που έχουν ήδη αποσταλεί στον υπουργό Υγείας.

Αν αποδεχτούμε πως τα πρόστιμα δεν είναι λύση, υπάρχουν κάποια κίνητρα για τους καταστηματάρχες που εφαρμόζουν αυστηρά τον νόμο;

Δημήτρης Παπαστεργίου: Εννοείται πως τα πρόστιμα δεν είναι λύση. Πρέπει να τονίσω εδώ πως τα χρήματα αυτά πηγαίνουν στα ταμεία του κράτους και όχι του δήμου. Με τον κλάδο της εστίασης έχουμε συνεργαστεί πολλές φορές και στο παρελθόν, και σε δύσκολα θέματα, όπως η επέκταση του ωραρίου μουσικής. Συνεπώς, σε μία συνεργασία που δεν έχει αρχή και τέλος, τα πρόστιμα δεν έχουν χώρο. Αυτά λοιπόν επιβάλλονται μόνο αν κάποιος δεν καταλαβαίνει το μέχρι στιγμής πνεύμα της συνεργασίας που επιδιώκουμε. Δεν βολεύει κανέναν να βγάζουν οι καταστηματάρχες τα μάτια μεταξύ τους.

Λάμπρος Κολτσίδας: Στην Καρδίτσα δυστυχώς δεν υπάρχει το τραπέζι του διαλόγου, η διάθεση για το κοινό καλό.

Θα εφαρμοστεί τελικά ο νόμος;

Δημήτρης Παπαστεργίου: Κανονικότατα, εκτός κι αν το υπουργείο συνεχίσει να μην ασχολείται πολύ.  Έχω ένα διάταγμα που νομίζω πως κρατάει απ’ το 1860, με τον τότε βασιλιά να προσπαθεί να κόψει το κάπνισμα στη χώρα. Το παράδοξο είναι πως τόσα χρόνια μετά συζητάμε το ίδιο πράγμα. Το θετικό βέβαια είναι πως τα Τρίκαλα, η Καρδίτσα, η Λάρισα, η Κοζάνη και η Δράμα έχουν αρχίσει να διεκδικούν το αυτονόητο.

Λάμπρος Κολτσίδας: Στην ουσία πρέπει να ακολουθήσουμε κοινή γραμμή. Λίγο πίσω οι μεν, λίγο μπροστά οι δε, για το κοινό καλό. Επιμένω στην κοινή γραμμή, για να μην πληγεί η αγορά καμίας πόλης. Επίσης, πρέπει να δοθεί προσοχή γι’ αυτόν που σέβεται το νόμο και βγαίνει έξω για να καπνίσει, να μην κρυώνει.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Το ξεκινήσαμε από πέρσι. Υπάρχουν ανεμοθωράκια σε δρόμους και πεζοδρόμια, με γνώμονα βέβαια να μην παρεμποδίζεται η διέλευση των πολιτών. Καλαίσθητες κατασκευές, που επιτρέπουν στον καθένα να καθίσει και να καπνίσει.

Δημήτρης Παπαστεργίου: Και κλείνοντας ας πούμε πως ο ίδιος Έλληνας, αυτός που σήμερα αντιδρά και ωρύεται, όταν πάει στη Γερμανία δεν θα καπνίσει…

Λάμπρος Κολτσίδας: …μάλλον φοβάται το πρόστιμο!

Go to TOP