post image

Μια ιστορία δίχως τέλος

O Mαύρος Γάτος χωρίς καμία διάθεση αστεϊσμού

Αυτό το κείμενο δεν θα είναι σαν τα άλλα. Αυτές οι λίγες ή πολλές ημέρες που θα μεσολαβήσουν μεταξύ της συγγραφής του και της ανάγνωσης του είναι αρκετές για να το καταστήσουν είτε γραφικό και κωμικό είτε τραγικό. Επίσης το κείμενο αυτό δεν έχει καμία φιλοδοξία να θεωρηθεί προφητικό. Ούτε κληρονομικό χάρισμα έχω, ούτε μαντικές ικανότητες διαθέτω, ούτε ακούω φωνές. Ό,τι διαβάσετε είναι προσωπικές εκτιμήσεις που βασίζονται σε ό,τι καταλαβαίνω από αυτά που βλέπω γύρω μου. Επίσης προβληματίστηκα εάν το ύφος του θα’ πρεπε να είναι κωμικό, όπως συνήθως είναι τα κείμενα μου, και να προσπαθήσει να περάσει έμμεσα αυτά που θέλω να σας πω. Κατέληξα ότι δεν σας έχω μεγάλη εμπιστοσύνη. Γι΄αυτό το κείμενο αυτό θα είναι ευθύ και άμεσο χωρίς καμία διάθεση αστεϊσμού.

Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μία άνευ προηγουμένου απειλή. Μην ασχολείστε με τα νούμερα νοσούντων και νεκρών που ανακοινώνονται καθημερινά. Τα νούμερα που βλέπετε σήμερα σε λίγο καιρό θα σας φαίνονται αμελητέα. Σύντομα θα πάψουμε να μετράμε. Πολλοί από εσάς υποστήριξαν ότι δεν είναι κάτι παραπάνω από μία γρίπη. Κάποιοι, λίγοι, το έκαναν από ενστικτώδη, βάσιμη και κατανοητή αντίδραση στον τρόπο που τα ΜΜΕ στο παρελθόν είχαν παρουσίασει άλλα θέματα. Οι υπόλοιποι από βλακεία. Όσοι εξακολουθείτε να το πιστεύετε, εκτός από βλάκες, είστε και επικίνδυνοι. Για μεγάλο χρονικό διάστημα έβλεπα ανθρώπους που αρνούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Άλλοι από φόβο, όπως αυτοί που νομίζουν ότι αν δεν παραδεχτούν ένα πρόβλημα αυτό παύει να υπάρχει ή όπως όσοι αποφεύγουν να ονοματίσουν το κακό πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό το ξορκίζουν ή μειώνουν τις πιθανότητες να συμβεί στους ίδιους. Άλλοι από συμφέρον, για να μην μειωθεί η πελατεία τους και τα εισοδήματα τους. Άλλοι απλώς γιατί δεν ήθελαν να χαλάσει η βολή τους, η διασκέδαση τους και η καθημερινότητα τους. Κάποιοι και για τα τρία.

Ήδη από τον Ιανουαρίο ήταν παραπάνω από ξεκάθαρο ότι ο ιός αυτός συνιστά σοβαρή απειλή. Η αντίδραση των  Κινέζων δεν έπρεπε να αφήνει καμία αμφιβολία. Όμως ήταν ακόμη μακριά μας και η απόσταση αυτή συνέτεινε στην δημιουργία μίας εσφαλμένης πεποίθησης ασφαλείας. Γρήγορα όμως, μία προς μία, οι χώρες άρχισαν να νοσούν. Και ενώ βλέπαμε τους άλλους να τσουρουφλίζονται γύρω μας εμείς λουζόμασταν με βενζίνη. Πλήθος ηλιθίων καρναβαλιζόταν καθιστόντας πιο επίκαιρη παρά ποτέ την ρήση του Θουκυδίδη «Των οικιών υμών εμπιπραμένων υμείς άδετε» (Ενώ τα σπίτια σας καίγονται εσείς τραγουδάτε).  Ομοίως άλλοι συνωστίζονταν στις εκκλησίες, στις καφετέριες, στα εστιατόρια, στα γυμναστήρια, στις παραλίες και αλλού, ντύνοντας την βλακεία τους με το ιδεολογικό κάλυμα της γεναιότητας ή της ψυχραιμίας. Κάθε καφενείο είχε την δική του «επιστημονική επιτροπή» που κατέληγε στο δικό της πόρισμα, όλα όμως με κοινό παρανομαστή ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας, συχνά δε εμπλουτίζοντας το με κάθε είδους απίθανες θεωρίες συνωμοσίας. Στις επιστημονικές αυτές επιτροπές διακρίθηκαν άνθρωποι που θα έπαιζαν ρώσικη ρουλέτα χρησιμοποιώντας πιστόλι με γεμιστήρα. Πάντα είχα ένα ασφαλές κριτήριο για να ελέγχω τα επιχειρήματα μου: Αν τα άκουγα να επαναλαμβάνονται σε καφενεία ήξερα ότι έκανα λάθος.

Μ΄αυτά και μ΄αυτά φτάσαμε στο σήμερα που είναι άλλο για μένα που γράφω αυτό το κείμενο και άλλο για σας που το διαβάζετε. Σε αυτήν την δοκιμασία μόλις μπήκαμε και δεν θα βγούμε σύντομα. Χωρίς εμβόλιο δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην προηγούμενη ζωή μας. Οι επόμενοι μήνες θα είναι πολύ χειρότεροι από κάθε άποψη. Ο ιός έχει τέτοια δυναμική που, αν δεν περιοριστεί, εκατομύρια θα νοσήσουν και εκατοντάδες χιλιάδες θα πεθάνουν. Τα συστήματα υγείας των περισσότερων χωρών θα καταρρεύσουν γρήγορα. Θα δούμε εικόνες που είναι αδιανόητες για τον σύγχρονο άνθρωπο του πρώτου κόσμου. Το ίδιο θα συμβεί και με την οικονομία. Πιστεύω ότι σύντομα θα κλονιστούν και οι κοινωνικές δομές και θα δοκιμαστεί κάθε «βεβαιότητα» που είχαμε μέχρι χθες για τις αξίες μας, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη, την καλοσύνη. Μην υποτιμάτε και το ψυχολογικό κόστος του μακροχρόνιου εγκλεισμού που θα είναι τεράστιο. Ο κόσμος που θα αντικρύσουμε βγαίνοντας από αυτή τη δοκιμασία θα είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που γνωρίζαμε μπαίνοντας.

Έχω πλήρη επίγνωση ότι με το κείμενο αυτό θα στεναχωρήσω πολλούς, θα αδικήσω πολλούς, θα εξοργίσω πολλούς, και ανάμεσα τους, ανθρώπους που γνωρίζω, αγαπώ και νοιάζομαι. Διατηρώ μία ελάχιστη έστω ελπίδα ότι όταν θα το διαβάζετε θα γελάτε μαζί μου και σας διαβεβαιώ ότι πρώτος εγώ θα γελάω με μένα.

Να προσέχετε, να φυλάγεστε, να ελπίζετε και καλή τύχη.

 

Go to TOP