Lykke Li – So Sad So Sexy

H Σουηδή τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Lykke Li, δεν αποτελεί ένα ακόμη “one-hit-wonder κορίτσι”.

Oι περισσότεροι τη γνωρίζουμε μέσα απ’ το χιλιοπαιγμένο “I Follow Rivers”, που την απογειώσε εμπορικά στις αρχές της δεκαετίας. Ευτυχώς όμως, η Σουηδή τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Lykke Li, δεν αποτελεί ένα ακόμη “one-hit-wonder κορίτσι”.

Στην πρώτη τριλογία δίσκων της, που ολοκληρώθηκε το 2014, μπορεί κανείς να ανακαλύψει διαμαντάκια, αρκετά απ’ τα οποία βρήκαν και τον δρόμο τους στα airplays, έστω και λιγότερο «εκκωφαντικά». Στο ολόφρεσκο “So Sad So Sexy» φαίνεται να ανοίγει ένα καινούριο κεφάλαιο στη μουσική της πορεία, με βασικό άξονα επιρροής την trap και την RnB. Θεματολογικά δε ξεφεύγει πολύ απ’ το μελαγχολικά υπαρξιακό της ύφος. Στέκει όμως αρκετά πιο μεστή και ώριμη, εμφανώς επηρεασμένη απ’ τη γέννηση του γιου, αλλά κι απ’ την απώλεια της μητέρας της, γεγονότα που συνέβησαν πριν την ηχογράφηση του δίσκου. Το νέο άλμπουμ είναι γεμάτο με ολοστρόγγυλες μελωδίες, άλλοτε χορευτικές, άλλοτε περισσότερο χαλαρωτικές ή ακόμα και εγκεφαλικές, με μια παραγωγή διακριτική και «ωμή», που τους αφήνει αρκετό χώρο να απλωθούν. Ακόμα και σε στιγμές που το ερμηνευτικό στυλ της Li, φλερτάρει με τη μονοτονία (ένα πρόβλημα που έχει βελτιώσει αρκετά σ’ αυτή τη δουλειά), οι έξυπνες εναλλαγές στις ενορχηστρώσεις και τα υπέροχα (δικά της) backing vocals και samples, σώζουν την κατάσταση.

Το “Deep End”, που φέρνει στο νου ένδοξες στιγμές της Nelly Furtado, κερδίζει μάλλον το σκήπτρο του κορυφαίου single της δουλειάς, με το “Last Piece” να ακολουθεί (κάπως έτσι θα ακουγόταν ιδανικά η Lana Del Ray του σήμερα, αν αποφάσιζε να ξεφύγει λίγο απ’ τις εμμονές της). O ράπερ Aminé, κουμπώνει άψογα με τη συμμετοχή στο “Two Nights”, ενώ στο “Sex Money Feelings Die”, βλέπουμε ίσως την πιο τολμηρή, στυλιστικά, εκδοχή της τραγουδοποιού σε ολόκληρη τη δισκογραφία της.

Το “So Sad So Sexy” είναι η πιο «αντι-ροκ» στιγμή στην καριέρα της Lykke Li, πράγμα που φαίνεται να ξενίζει τον τύπο.

Όμως με μερικές προσεκτικές ακροάσεις, αποκαλύπτεται ένα μοντέρνο και ειλικρινές, προσωπικό ημερολόγιο, απ’ αυτά που σου επιτρέπουν να αγκαλιάσεις και να ταυτιστείς. Είναι η στιγμή που μια αναμφισβήτητα ταλαντούχα καλλιτέχνης μπαίνει σε ανεξερεύνητα για αυτή νερά, με θάρρος που την κάνει να μοιάζει σαν να ήταν πάντα εκεί. Απ’ τους καλύτερους ποπ δίσκους για φέτος.

Go to TOP
Άνοιγμα