Lana Del Rey – Norman Fucking Rockwell!

Ένας δίσκος ορισμός του «δέκα στα δέκα»

 

Δύο χρόνια μετά την επιτυχία του “Lust for Life”, η οποία κράτησε για αρκετά μεγάλο διάστημα ψηλά στα charts την αμερικανίδα ιέρεια του baroque/ alternative pop Lana Del Rey, έρχεται το πολυαναμενόμενο “Norman Fucking Rockwell”. Και το λέω αναμενόμενο γιατί η ημερομηνία κυκλοφορίας του ήρθε αρκετά αργά σε αντίθεση με τα πρώτα δείγματα, τα κομμάτια και τα αντίστοιχα βίντεο για τα “Venice Bitch” και “Mariners Apartment Complex”, ένα χρόνο πριν περίπου.

Μουσικά, το “NFR” φέρνει ψήγματα από τις εποχές της Lizzy Grant και του «Born To Die», με μία μικρή έξτρα δόση σεροτονίνης παραπάνω. Στιχουργικά δε, τα vibes είναι όπως πάντα καλοκαιρινά και αιθέρια, η χαρμολύπη και το τραγικό ρομάντζο βρίσκονται στο επίκεντρο, ενώ παράλληλα η αυτοκαταστροφή αποτελεί κύριο θέμα και στα 14 τραγούδια του δίσκου. Η Lana, πάντοτε αέρινη, με φωνή ονειρική. Με βεβαιότητα είναι ο καλύτερος δίσκος που υπάρχει στη δισκογραφία της έως και σήμερα, αφήνοντας πίσω του hits best of “Born To Die” και τα μέτρια “Honeymoon” και “Lust for Life”. Αν πρέπει ντε και καλά να το βάλουμε δίπλα με κάποια προηγούμενή της δουλειά, αυτή είναι σίγουρα το “Ultraviolence”, το οποίο όμως βρίσκεται μερικές σκάλες πιο κάτω.

Οι παλιοί fans, βλέποντας το αντίστοιχο βίντεο του “Doing Time” (το οποίο σε αυτό το σημείο να σημειώσουμε ότι είναι διασκευή των Sublime), θα πιάσουν την αμεσότατη αναφορά στις εποχές της Lizzy Grant, ενώ τα υπόλοιπα video που συνοδεύουν το δίσκο, θυμίζουν “National Anthem”, “Shades of Cool” με λίγο “Summertime Sadness”.

Το μόνο σίγουρο είναι το “Norman Fucking Rockwell” χαρακτηρίζει τη Lana Del Rey πλήρως. Όλα άριστα δέκα.

Go to TOP
Άνοιγμα