post image

Η μέρα που παραλίγο να μην γεννηθεί ο Χριστός

Μια ιστορία γεμάτη αγάπη, στοργή και Προδέρμ

  • Αν τηλεφωνούσε κανείς στη Βηθλεέμ, το 100 μ.Χ και έλεγε «παρακαλώ, ένα δίκλινο, με έναρξη 25 Δεκεμβρίου, την ημέρα γέννησης του Κυρίου μας», η απάντηση που θα εισέπραττε, με βεβαιότητα, θα ήταν «ποια γέννηση ρε φίλε, εμάς βρήκες να δουλέψεις πρωινιάτικα, ανάθεμα την ώρα που έκανα το σταύλο RBNP;».
  • Αν τηλεφωνούσε το 200 μ.Χ, με το ίδιο αίτημα, θα ακουγόταν από την άλλη άκρη της γραμμής «κλείστονα τον βλάκα, ο ίδιος είναι, και έλα να μαζέψεις τη σάλα του πρωινού.Σαν τα μούτρα τους τα κάνανε πάλι με το all-inclusive, δεν έμεινε λέπι!»
  • Αν τηλεφωνούσε το 300 μ.Χ, θα του απαντούσαν «μωρή σαλούφα, έχω αναγνώριση κλήσης, θα δώσω το νούμερο σου στον ΟΤΕ και λιοντάρι Νουμιδίας που σ’έφαγε, όταν έρθω από ‘κει!»
  • Αν τηλεφωνούσε το 370 μ.Χ, θα του απαντούσαν «βεβαίως, υπάρχει διαθεσιμότητα, θέλετε συμπληρωματικά και χρήση πισίνας και τζακούζι;»

Τι διάλο άλλαξε και ξαφνικά έγινε κοινή αντίληψη ότι ο Ιωσήφ έδωσε το δεκαχίλιαρο στη νοσοκόμα ξημερώματα της 25ης Δεκεμβρίου (ναι, ο Ιωσήφ το’δωκε – αν το πήγαινε ο Κρίνος, αφενός η νοσοκόμα θα πάθαινε ντουβρουτζά, αφετέρου η Καινή Διαθήκη θα είχε γραφτεί από το Ντέηβιντ Λιντς, σε συνεργασία με Μπουνιουέλ).Αυτό που έκανε η Χριστιανική Εκκλησία, ορίζοντας ως ημέρα εορτασμού του κοψίματος του ομφάλιου λώρου του Κυρίου την 25η Δεκέμβρη, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το δόγμα κάθε καλού Σκυλάδικου της παραλιακής: Αν θες να πάρεις την πελατεία από τον απέναντι, οφείλεις να έχεις, minimum, το ίδιο επίπεδο service και το χτίζεις το πράμα από κει και κάτω.

post image

Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ μαρτυρία στις Γραφές για την ημερομηνία της 25ης Δεκεμβρίου- και παρακαλώ, αν υπάρχει κάποια Θεολόγος που συχνάζει στο Crow να στείλει inbox να το συζητήσουμε επιστημονικά το ζήτημα- η επιλογή έγινε (στο σημείο αυτό ήρθε η ώρα να πάρετε τα παιδιά πιο κείθε) γιατί κείνη την περίοδο γιορτάζονταν, αρχικά στη Ρώμη και στη συνέχεια σε όλη την αυτοκρατορία, τα Σατουρνάλια, η πιο διάσημη και πιο αναμενόμενη γιορτή από όλους, για λόγους που θα γίνουν εύκολα αντιληπτοί πιο κάτω. Ήταν γιορτή προς τιμή του Θεού Κρόνου, διεξάγονταν κάθε χρονιά την εβδομάδα από 17 έως 24 Δεκεμβρίου και αυτό που συνέβαινε εκείνη την εβδομάδα δεν θα μπορούσε να αποδοθεί πιο μεστά και επιστημονικά, παρά με τη φράση «ΝΑ ΦΤΙΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΧΑΜΟ».

post image

Συγκεκριμένα, επρόκειτο για μια γιορτή ξέφρενου γλεντιού, με διαρκή κατανάλωση φαγητού και ποτού, χαρτοπαιξία και οργάνωση απίστευτων σεξουαλικών οργίων. Το γαμάτο ήταν ότι σε όλες τούτες τις δραστηριότητες καταργούνταν, για όλη την εορταστική περίοδο, η κοινωνική διαστρωμάτωση, να τραβάνε τους όρχεις τους ο Μαρξ και ο Ένγκελς. Έτσι επιτρεπόταν να καθίσει ένας δούλος να περιδρομιάσει και να τον σερβίρει ο κύριός του, επιτρεπόταν στους δούλους να μιλάνε προσβλητικά στους κυρίους τους και, φυσικά, να συμμετέχουν στα σεξουαλικά όργια με τους αφέντες τους και τις γυναίκες τους, να μοιάζει η φράση «ναυτικοί και παλικάρια γίναμε μαλλιά-κουβάρια» ως μια από τις 95 Θέσεις του Λούθηρου.

post image

Για να το φέρουμε λίγο στα μέτρα μας και να πάρουμε μια τζούρα από τη θαυμάσια αυτή γιορτή των Ρωμαίων, ας φανταστούμε να είναι απολύτως επιτρεπόμενο η Φιλιππινέζα της Αγγελοπούλου να της πει το πρωί στο μπουντουάρ «τι βάφεσαι και ξεβάφεσαι, μωρή πατσούρα, μούμια κατάντησες, άει πληρώστε ρε κει χάμου τη ΔΕΗ κι αφήστε τα φτιασίδια, ρεμπεσκέδες» ή το σωφέρ του Μαρινάκη να πηγαίνει μαζί του σε παρτούζα – μάλλον όχι, ας μην το φανταστούμε, μόνο οι Μαρξ και Ένγκελς θα το ήθελαν, μπας και ξεκινήσει κάποια στιγμή η Επανάσταση.

Τα καλά Μέλη του Δ.Σ της Εκκλησίας επέλεξαν λοιπόν τούτη την περίοδο αχαλίνωτης Ρωμαϊκής απόλαυσης, για να την ταυτίσουν με τις γιορτές προς τιμήν της γέννησης του Κυρίου, ώστε να «γλυκαθούν» οι προς ένταξη μικρομέτοχοι και να συμμετέχουν στην πρώτη Δημόσια Εγγραφή. Τουλάχιστον ο Κωνσταντίνου, στο «Καλώς ήρθε το Δολάριο» το έκανε πολύ πιο τίμια και ντόμπρα, όταν φώναζε στους ναύτες «Blue Black, boys, fine orchestra and some wonderful girls!»

Πα λοιπόν να βάλω να πιω κάτι και να κανονίσω και κάτι άλλα, γιατίι πρέπει να ετοιμαστώ για τη μεγάλη γιορτή.

 

Go to TOP
Άνοιγμα