post image

Ο Γιάννης Μπουρούσης συνεχίζει να στοχεύει ψηλά

Ένα Αυγουστιάτικο μεσημέρι με τον αρχηγό της Εθνικής μπάσκετ

Η Αθήνα τον Αύγουστο θυμίζει μία μεγάλη, ήρεμη επαρχία. Οι περισσότεροι κάτοικοί της λείπουν σε διακοπές,ενώ όσοι βρίσκονται ακόμα εκεί, μοιάζουν κλεισμένοι στα σπίτια τους. Την ίδια στιγμή οι σχετικά άδειοι δρόμοι σου επιτρέπουν να κινηθείς με μεγάλη ταχύτητα, κάτι που κάναμε και ‘μεις το πρωινό της 5ης Αυγούστου, με σκοπό να συναντήσουμε τον αρχηγό της Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ. «Τρακάραμε» λοιπόν τον Γιάννη Μπουρούση στο café ενός κεντρικού ξενοδοχείου της πρωτεύουσας, το οποίο – σε αντίθεση με την πόλη, έσφυζε από ζωή.

Λίγα μέτρα δίπλα από τους δεκάδες τουρίστες που εξυπηρετούνται στη ρεσεψιόν, βρισκόμαστε τετ α τετ με αρκετούς παίκτες της Εθνικής Ελλάδος. Ο Βαγγέλης Μάντζαρης μιλάει στο κινητό του, ο Θανάσης Αντετοκούνμπο συζητά με κάποιον από το τεχνικό τιμ. Ανάμεσα τους, ο Γιάννης Μπουρούσης κατευθύνεται προς το μέρος μας. Μία γουλιά καφέ για αρχή, το “record” πατημένο και η συζήτηση αρχίζει. «Στην ουσία το ξενοδοχείο αποτελεί το δεύτερο σπίτι μας, μιας και εδώ μαζευόμαστε κάθε φορά με την Εθνική», μας λέει. Ο πάγος δεν δημιουργήθηκε ποτέ για να χρειαστεί να σπάσει, κι έτσι προχωράμε γρήγορα στο κυρίως θέμα, που δεν είναι άλλο από την Εθνική Ομάδα και το Ευρωμπάσκετ που ξεκινά σε λίγες εβδομάδες.

Η ομάδα επέστρεψε πριν λίγες μέρες από το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της, που έγινε στο Καρπενήσι. Ποιες ήταν οι εντυπώσεις του αρχηγού της; «Καταρχήν αισθάνομαι χαρούμενος και υγιής που βρίσκομαι για ακόμα μια χρονιά στην Εθνική. Θα προσπαθήσω και πάλι απ’ τη δική μου πλευρά να βοηθήσω τη χώρα και την ομάδα να φτάσουμε ψηλά. Πόσο μάλλον τώρα, που μας λείπει μια διάκριση σε επίπεδο εθνικής τα τελευταία χρόνια». Όσο για το Καρπενήσι «κάναμε τα πρώτα μας βήματα σαν σύνολο, αλλά απαιτείται κι άλλη δουλειά στη συνέχεια».

post image

Ήταν πάντοτε παρών σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις και τις διακρίσεις των τελευταίων 13 χρόνων φορώντας τη φανέλα με το εθνόσημο: «Ήμουν εκεί και ξέρω από πρώτο χέρι πως κάθε διοργάνωση έχει τις ιδιαιτερότητές της. Φέτος λοιπόν, θα πάμε για να πατήσουμε ψηλότερα σε σχέση με το παρελθόν». Η σιγουριά στο ύφος του φανερώνει άνθρωπο που δεν κρύβει λόγια. Το 40ο Ευρωμπάσκετ που θα διεξαχθεί από τις  31 Αυγούστου έως 17 Σεπτεμβρίου είναι πιθανότατα το τελευταίο του με τη γαλανόλευκη φανέλα: «Όμως σε καμία περίπτωση δεν αισθάνομαι μεγάλο ειδικό βάρος. Νιώθω τυχερός που έχω παίξει σε τόσα πολλά πανευρωπαϊκά και παγκόσμια, και ευλογημένος που είμαι μέλος αυτής της μεγάλης παρέας». Στοχεύουμε λοιπόν ψηλά, χωρίς άγχος.

Το φετινό Ευρωμπάσκετ είναι μάλιστα το τελευταίο που διεξάγεται κάθε 2 χρόνια. Από ‘δω και πέρα θα διοργανώνεται ανά τετραετία, πράγμα που σαφώς ανακουφίζει τους αθλητές. Ο Γιάννης Μπουρούσης γελάει με… την ατυχία του: «Σίγουρα είναι καλή είδηση, γιατί ο μπασκετμπολίστας μπορεί καταρχήν να ξεκουραστεί με τον τρόπο που αυτός θέλει. Επίσης, θα μπορούσε να εργαστεί ατομικά: Να πάει σ’ ένα μπασκετικό camp, όπως είχα κάνει εγώ το 2005. Το αστείο είναι πως αυτή η αλλαγή γίνεται τη στιγμή που εγώ πατάω στα 33!». Έπειτα η συζήτηση συνεχίζεται με αφορμή τις κατατάξεις δυναμικότητας των Εθνικών Ομάδων, που καταρτίζονται από την FIBA, η οποία μας τοποθετεί στα φαβορί: «Ta rankings της ομοσπονδίας είναι για το θεαθήναι. Όλα κρίνονται στον αγωνιστικό χώρο. Το απόλυτο φαβορί αν είσαι, που λέει ο λόγος, σημασία έχει το τί θα δείξεις στο παρκέ». 

Ο Καρδιτσιώτης σέντερ αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της παλιάς φουρνιάς με τους πιτσιρικάδες, που όπως φαίνεται από τα πρώτα δείγματα, δένει αρμονικά: «Δεν υπάρχουν πιτσιρικάδες στην Εθνική, με την έννοια του αθλητή που είναι ψαρωμένος. Τα παιδιά αυτά πρωταγωνιστούν στις ομάδες τους, έχουν παραστάσεις από διεθνείς διοργανώσεις και έχουν κερδίσει μεγάλους τίτλους». Επιστρέφουμε όμως στους φετινούς στόχους. Ο Κώστας Μίσσας, προπονητής της «επίσημης αγαπημένης» δήλωσε πως θέλει να δει την ομάδα στον τελικό της Κωνσταντινούπολης: «Όταν σου είπα πριν ότι στοχεύουμε ψηλά, έχει καταρχήν να κάνει με το γεγονός πως αν δε βάζεις στόχους εξαρχής, δε θα μπορέσεις ποτέ να φτάσεις εκεί που θέλεις. Αυτό ισχύει σε συλλογικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Θέληση όλων μας είναι να φτάσουμε στην κορυφή».

post image

Όντας 13 χρόνια στο «καράβι», ο Γιάννης Μπουρούσης ξεχωρίζει σαν καλύτερη στιγμή  του με το εθνόσημο το Ευρωμπάσκετ του 2005, όταν, πιτσιρικάς ακόμα, πήρε το χρυσό μετάλλιο με τη γενιά των μεγάλων του ελληνικού μπάσκετ. Την ομάδα που την επόμενη χρονιά κατάφερε να κερδίσει ακόμα και την Dream Team, στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ. «Όμως οι αποτυχίες», συμπληρώνει, «είναι αυτές που σε κάνουν πιο δυνατό. Σκέφτεσαι, κάνεις αυτοκριτική, βελτιώνεσαι». Και ανεξάρτητα με το αν η Εθνική Ανδρών πατήσει στο βάθρο ή όχι, μας μένει η σιγουριά πως ο κορμός της ομάδας σταθεροποιείται. Είναι οι νέοι παίκτες που απαρτίζουν την ομάδα, στους οποίους αναφερθήκαμε πριν: «Κάθε γενιά αλλάζει την προηγούμενη. Πιστεύω σ’ αυτά τα παιδιά. Θα κάνουν μεγάλα πράγματα, ενώ κάποιοι από αυτούς τα έχουν ήδη κάνει. Αλλά η δική μου πίστη δε λέει και πολλά, όταν τους εμπιστεύονται οι κορυφαίοι προπονητές του μπάσκετ αλλά και οι ομάδες τους».

Καθώς αφήνουμε πίσω την Εθνική, η συζήτηση αλλάζει πορεία. Πρώτη του μπασκετική ανάμνηση ήταν ο θρίαμβος της Εθνικής Εφήβων του ’95, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έγινε στην Αθήνα, στο νεόκτιστο τότε κλειστό του ΟΑΚΑ. Αγαπημένος του παίκτης είναι ο Ντιρκ Νοβίτσκι. Παράδοξο, μιας και προτιμά σαφώς την κουλτούρα και τον τρόπο παιχνιδιού της Eυρωλίγκα σε σχέση με το concept του NBA. Ας πάμε όμως στην είδηση της μετακίνησής του από τον Παναθηναϊκό στους Zhejiang Guangsha Lions, με τους οποίους θα αγωνίζεται από την επόμενη σεζόν στο πρωτάθλημα της Κίνας: «Δεν είναι μεγάλο άλμα οι Lions. Είναι κάτι το διαφορετικό. Έχω παίξει 17 χρόνια στην Ευρωλίγκα. Θεωρώ ότι μου δίνεται η ευκαιρία να πάω μετά από 3 χρόνια στην Κίνα. Για την ακρίβεια, με ζαλίσανε για να πάω!». Έχει δίκαιο, μιας και κάθε καλοκαίρι τα αθλητικά media της χώρας… βούιζαν σχετικά με την ενδεχόμενη μεταγραφή. Συνεχώς ο Μπουρούσης πήγαινε στην Κίνα, και τελικά δεν πήγαινε ποτέ. Φέτος ήρθε λοιπόν η στιγμή. Στις κατηγορίες που μπορεί να του αποδοθούν σχετικά με νέο του βήμα, ο 33χρονος διεθνής απαντά χωρίς να το σκεφτεί ούτε δευτερόλεπτο: «Αν σε ενδιαφέρει η κονόμα, αυτή μπορεί να γίνει παντού στον κόσμο. Από την Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, μέχρι την άλλη άκρη του πλανήτη»

post image

Στη συνέχεια κάποιος πλησιάζει το τραπέζι μας. Είναι ο Κώστας Κώτσης, μάνατζερ της ομάδας, που απ’ ότι καταλάβαμε εξαρχής, διαθέτει πολύ ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ. Μετά τις πρώτες συστάσεις και τα αμοιβαία πειράγματα με τον Μπουρούση, αρπάζει από τα χέρια του Γιάννη τα τεύχη από το Πεζοδρόμιο που του δώσαμε, αρχίζει να τα ξεφυλλίζει και μας εγκαταλείπει προσωρινά μ’ ένα χαμογελαστό «Συνεχίστε εσείς», μέχρι να επανέλθει. Είχαμε όμως μείνει στα περί Κίνας: «Κι εγώ θα πάω σε 2 χρόνια στην Καρδίτσα, και δε με ενδιαφέρει τί θα πει ο άλλος. Έτσι, με την ίδια λογική δε με ενδιαφέρει τί θα πει ο κάθε κακόβουλος σχετικά μ’ αυτή τη μεταγραφή». Η είδηση περί της επιστροφής και του κλεισίματος της καριέρας του στην ομάδα του ΑΣΚ δε σκάει σα βόμβα, καθώς έχει αναφερθεί στο θέμα άλλες 2 φορές, στις πρόσφατες συνεντεύξεις του. Ο Γιάννης συνεχίζει: «For the love of the game – όπως ακριβώς κάνει ο  Αντώνης Φώτσης, και  γυρίζει για να κλείσει την καριέρα του στον Ηλυσιακό».  Εδώ ολόκληρος Νεϊμάρ πήγε από την Μπαρτσελόνα στην Παρί: «Που κι αυτός, μπορεί να είχε χίλιους λόγους. Το κλίμα στα αποδυτήρια να μην ήταν καλό ή ακόμα και να είχε χαθεί το κίνητρο. Δεν είναι τα πάντα εύκολο χρήμα και κονόμα».

Η Ασία όμως σαν ήπειρος γοητεύει τον συνομιλητή μας. Έχει μάλιστα επισκεφθεί 2 φορές την Κίνα στο παρελθόν, και του αρέσει η ιδέα της μετακόμισής του: «Είναι διαφορετική η κουλτούρα τους, ενώ πρόκειται και για ένα μέρος που δεν επισκέφτεσαι συνεχώς. Ένα μέρος που μπορεί να μην ξαναπάω ποτέ». Όταν βέβαια τελειώσει την καριέρα του σαν αθλητής, θα ήθελε να κάνει ένα μεγάλο tour σε τέτοιους, μεγάλους και «εναλλακτικούς» προορισμούς. «… και εδώ που τα λέμε, το μπάσκετ είναι ένα επάγγελμα που σου δίνει απλόχερα την ευκαιρία να ζήσεις και να εργαστείς στα πιο όμορφα μέρη του κόσμου».  Όσο για το πόσα χρόνια το βλέπει να αγωνίζεται ακόμα, υπολογίζει 3 με 4. Διάλειμμα για να παραγγείλει μπάρες δημητριακών, οι οποίες όταν έρχονται διαπιστώνουμε πως η ποσότητα τους είναι αρκετή για να… ταΐσεις λόχο. Αφού ο captain μας διαβεβαιώνει ότι είναι πεντανόστιμες και μας προσκαλεί να δοκιμάσουμε, το διαπιστώνουμε και ΄μεις με τη σειρά μας. Μόνο που δεν υπολογίσαμε ότι οι παίκτες της Εθνικής «καίνε» αυτές τις θερμίδες καθημερινά, με την εντατική προπόνηση…

Έπειτα περνά δίπλα από τον χώρο που καθόμαστε μία οικογένεια Αμερικανών. Ο γιος τους, φορά μπλούζα των Σικάγο Μπουλς και η επόμενη ερώτηση γεννάται άμεσα. Γιατί δεν πέρασε στη διάρκεια της καριέρας του το μεγάλο αυλάκι του Ατλαντικού για να παίξει στο ΝΒΑ; Eίναι άλλωστε γνωστό σε όλους τους μπασκετόφιλους πως ο Μπουρούσης είχε μπει στο ντραφτ του 2005, ενώ 4 χρόνια αργότερα δέχτηκε σοβαρή πρόταση από ομάδα των ΗΠΑ: «Εκείνη την περίοδο ήταν καλό το κλίμα στον Ολυμπιακό και προτίμησα να μείνω εκεί. Δεν μετανιώνω ούτε μια στιγμή, γιατί μετά από εκείνη την απόφαση γνώρισα τη γυναίκα μου, και σήμερα έχω δύο παιδάκια». Και αθληταράς και ευτυχισμένος χαζομπαμπάς λοιπόν. Για την ιστορία, κι επειδή η Εθνική αποτελεί μία μεγάλη παρέα, ο Γιάννης Μπουρούσης αν και νέος μπαμπάς, έχει παρατήσει το… άθλημα του Playstation εδώ και αρκετά χρόνια: «Μένω πλέον έξω απ’ το χορό όταν παίζουν μπασκετάκι στο Playstation. Tην σκυτάλη τώρα έχει πάρει ο Μάντζαρης, και οι κόντρες είναι καθημερινές», μας λέει και χαμογελά. Πριν καλά-καλά ολοκληρώσει τη φράση, ένα ζευγάρι του ζητά αυτόγραφο.

post image

Η μικρή τους συζήτηση τελειώνει σύντομα και τον ρωτάμε με τη σειρά μας αν τον ενοχλεί η τόση δημοσιότητα ή έχει αποδεχτεί την υπάρχουσα κατάσταση. Μας απαντά πως του αρέσει η διάδραση με τον κόσμο: «Ειδικά όταν ο άλλος είναι ευγενής, είμαι πάντα ευδιάθετος. Τα φώτα της δημοσιότητας θα σβήσουν με το που θα τελειώσει η καριέρα μου. Άντε να με θυμούνται 2-3 χρόνια παραπάνω επειδή είμαι ψηλός. Θα χαθεί λοιπόν αυτό το ωραίο feeling και όσο μπορώ ακόμα το απολαμβάνω». Κι ας συμβαίνει κάθε μέρα, όπως μας αναφέρει χαρακτηριστικά. Συνέχεια περί οικονομικής κρίσης. Κλισέ μεν, αλλά ερώτηση που οφείλαμε να κάνουμε, γιατί ειδικά όσον αφορά τον αθλητισμό, η κρίση έχει στερήσει από τη χώρα μας πολλά πράγματα. Όχι μόνο τη διοργάνωση σπουδαίων αθλητικών events, αλλά εμποδίζει και ως ένα βαθμό την εξέλιξη των νέων ταλέντων. Ο αρχηγός της Εθνικής δε συμφωνεί: «Διοργανώσεις μπορεί να μη γίνονται αλλά υποδομές υπάρχουν. Υπάρχουν επίσης προπονητές με όρεξη για δουλειά. Και προ κρίσης, κάπως έτσι ήταν τα πράγματα. Το μεγαλύτερο λάθος είναι που οι ομοσπονδίες και οι χορηγοί δεν εκμεταλλεύτηκαν περισσότερο της επιτυχίες». Κι αν στο ποδόσφαιρο ο άθλος του 2004 δεν οδήγησε πουθενά, στο μπάσκετ έρχονται ακόμα χαρές: «Ισχύει, αλλά αυτό οφείλεται και στους προέδρους που βάζουν λεφτά απ’ την τσέπη τους. Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός είναι η αρρώστια, το μεράκι τους».

Ένα τηλεφώνημα από κάποιο συγγενικό του πρόσωπο από την Καρδίτσα, επαναφέρει λίγα δευτερόλεπτα μετά στο τραπέζι της συζήτησης τον ΑΣΚ, στον οποίο θέλει να κλείσει την καριέρα του: «Κάνουν μια μεγάλη προσπάθεια ο Χρήστος Δεληγιάννης και τα υπόλοιπα παιδιά στη διοίκηση. Αγαπάνε την ομάδα και έχουν κάνει προσπαθήσει πολύ να τη φέρουν εκεί που βρίσκεται τώρα, στην Α2. Όμως λυπάμαι πραγματικά, και λυπάμαι πολύ, που δεν είναι ακόμα έτοιμο το γήπεδο. Η Καρδίτσα θα έπρεπε να έχει σύγχρονο κλειστό εδώ και χρόνια. Δε στο λέω σε στυλ ψώνιου, αλλά θα έπρεπε να έχει γήπεδο για να τιμήσει και εμάς». Ακόμα κι αν βγάλουμε από το κάδρο την απόδοση τιμών, πρακτικά, η έλλειψη υποδομών δε βοηθά να γίνουν όμορφα πράγματα στον χώρο του μπάσκετ: «Θέλω να φέρω 5 συμπαίκτες μου και να κάνουμε τουρνουά στην Καρδίτσα. Πού θα τους πάω; Στο πανάρχαιο κλειστό;». Την ώρα που κάθε νησί του Αιγαίου έχει το δικό του σύγχρονο γήπεδο μπάσκετ και οι παίκτες της Εθνικής οργανώνουν τα δικά τους events, η Καρδίτσα δε μπορεί να φιλοξενήσει τίποτα.

«Θέλω λοιπόν να κλείσω την καριέρα μου φορώντας τη φανέλα του ΑΣΚ, και να ανεβάσουμε την ομάδα στην Α1. Έπειτα, να την αναλάβω από τη θέση του προέδρου», λέει μιλώντας πιο δυνατά από το συνηθισμένο. «Το άκουσα αυτό», του φωνάζει ο Κώστας Κώτσης, ο οποίος κάθεται λίγα τραπέζια πιο δίπλα και συνεχίζει την ανάγνωση της free press μας. «Θα το δεις κιόλας», του απαντά ο πάντα ετοιμόλογος Μπουρούσης, και η ατμόσφαιρα σείεται από τα γέλια όλων. «Η Καρδίτσα διψά για μπάσκετ, και θα κάνω ό,τι μπορώ για να μπει για τα καλά στον χάρτη των μεγάλων», είναι τα τελευταία του λόγια. Πώς όμως φαντάζεται ο αρχηγός της Εθνικής τη ζωή μετά το μπάσκετ; Το ρεσιτάλ γέλιου συνεχίζεται: «Με δίκαννο, να κυνηγάω όποιον πειράξει τα κορίτσια μου! Τώρα σοβαρά, θα ‘θελα να κάνω βόλτες με το σκάφος μου χωρίς πιεστικά προγράμματα. Και γιατί όχι, να ζήσω σε ένα μικρό νησάκι, και να περνάω εκεί τις μισές μέρες του χρόνου». Είναι άλλωστε γνωστή η αγάπη του Γιάννη Μπουρούση για τα νησιά της χώρας μας, και ειδικά τα ακριτικά.

post image

Μιλάμε για μια ζωή χωρίς τις στερήσεις που απαιτεί η απαιτητική ζωή των αθλητών που κάνουν πρωταθλητισμό: «Πέρυσι έλεγα πως θα σταματήσω από την Εθνική, και να ‘μαι φέτος πάλι εδώ. Θα ‘θελα λοιπόν να χαρώ έναν Αύγουστο με τους δικούς μου ρυθμούς. Να τον απολαύσω. Να δώσω περισσότερο χρόνο στους δικούς μου ανθρώπους». Γνωρίζουμε καλά τί εννοεί. «Τα παιδικά μου χρόνια μπορεί να μην ήταν τα καλύτερα, αλλά ήταν γεμάτα αγνότητα. Αυτή την αγνότητα την κρατάω ακόμα, γιατί δεν προέρχομαι από πλούσια οικογένεια».Του υπενθυμίζουμε τον συνεσταλμένο Γιάννη Μπουρούση που έπαιξε στην ΑΕΚ, και η απάντησή του είναι άμεση: «Όταν μπήκα στα αποδυτήρια και είδα τον Κικίλια και τον Χατζή, έσκυβα το κεφάλι κάτω. Τώρα τα πιτσιρίκια είναι πιο ασεβή, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία». Ιστορία, μια έκφαση της οποίας φανερώνει όμως πολλά για τον χαρακτήρα του συνομιλητή μας: «Το πρώτο μου μέλημα όταν πήγα στην Αθήνα, ήταν να βοηθήσω οικονομικά την οικογένειά μου, και χαίρομαι που το κατάφερα». Μαζί του βέβαια χαίρεται και όλη η μπασκετική Ευρώπη.

O χρόνος μας τελειώνει. Ο coach Mίσσας σε λίγο θα μαζέψει την ομάδα. Δεν προλάβαμε να αναλύσουμε την πολύ πλούσια καριέρα του. Να μιλήσουμε για την Ευρωλίγκα που πήρε με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ομάδα με την οποία κυριολεκτικά σήκωσε… τα πάντα! Ούτε για τα πρωταθλήματα με την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό, τα κύπελλα με τον Ολυμπιακό. Χαρήκαμε όμως που συναντήσαμε έναν ειλικρινή, χαρούμενο και εργατικό άνθρωπο, που αγαπά πολύ αυτό που κάνει: Έτσι πρέπει να είναι ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος.

Go to TOP