Dark (Season 2)

Ένα σύγχρονο τηλεοπτικό αριστούργημα του Netflix

 

Η επιστροφή του γερμανόφωνου masterpiece έπειτα απο δύομιση χρόνια ήρθε να μας συναρπάσει περισσότερο από ότι μας είχε επηρεάσει η πρώτη season. Το Dark είναι η πρώτη original σειρά του Netflix η οποία προβλήθηκε στη  γερμανικη γλώσσα, σε μια πιο αγνή, θα λέγαμε, τηλεοπτική εποχή, τότε που η δημοφιλής streaming πλατφόρμα δεν αντέγραφε τον ίδιο της τον εαυτό ή το ΗΒΟ.

Σε περίπτωση που ζεις σε άλλο πλανήτη ή τα γούστα μας διαφέρουν σε φάση μέρας-νύχτας, πρόκειται για ένα supernatural-δράμα το οποίο θα μπορούσες να πεις και θρίλερ. Διαδραματίζεται σε μία μικρή πόλη της Γερμανίας η οποία βρίσκεται δίπλα στην εξοχή. Όμως τα φαινομενικά ήσυχα 24ωρα εκεί, μετατρέπονται σε έναν αέναο κύκλο μυστηρίου, μπολιασμένου με μία αλληλουχία γεγονότων που φέρνουν τη μία ανατροπή μετά την άλλη.

Στα δάση και τις σπηλιές λοιπόν, μπαίνεις στο ψητό με τη μία: Παράνομη σχέση, αυτοκτονία, εξαφάνιση. (Σχεδόν) κοινό background, η σπηλιά. Θα μου πεις «Δε χορτάσαμε σειρές σαν κι αυτή;» και η απάντηση είναι διπλωματική. Ναι μεν, αλλά, γιατί στο “Dark” δε χαρίστηκε τίποτα για να αποκτήσει την αναγνώριση που έχει. Τίποτα και κανείς, κι αν του ρίξεις μια ματιά όχι απλώς δε θα σε απογοητεύσει, μα θα σε καθηλώσει.

Το μόνο που αρκεί είναι να έχεις την απαραίτητη θέληση, γιατί όπως και να το κάνουμε, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να πέσεις με τα μούτρα σε μία σειρά που φλερτάρει με τους nerds αν δεν έχεις ψαχτεί με το συγκεκριμένο είδος. Για να το κάνω πιο εύκολο λοιπόν, θα μπορούσα με μία επικίνδυνη υπεραπλούστευση να το χαρακτηρίσω ως το… ενήλικο “Stranger Things”. Πιάσε όλα τα καλά στοιχεία εκείνης της σειράς και πρόσθεσε ένα πολύ πιο στιβαρό σενάριο.

Πλησιάζοντας προς το τέλος, και παλεύοντας να μη δώσω ούτε ένα spoiler, θα σου πρότεινα να τσεκάρεις το “Dark” σε μία μέρα που δεν έχεις προγραμματισμένο τίποτα. Αν η προσοχή σου δεν αποσπαστεί, θα «κολλήσεις» με σχετική άνεση. Κι όταν τελειώσεις και τη δεύτερη σεζόν του που κυκλοφόρησε στο τέλος του Ιουνίου, ίσως σκεφτείς το ίδιο με μένα. Κι όπως είπε ένας φίλος, πρόκειται για μία εξωφρενικά γαμάτη σειρά, που το πάντρεμα ήχου, εικόνες, σεναρίου και ερμηνειών σε κολλάει στον τοίχο. Εύγε Netflix.

 

Go to TOP
Άνοιγμα