Bullying: Τόλμα το και θα δεις!

Τρεις στους δέκα μαθητές γυμνασίου και λυκείου έχουν υπάρξει θύματα εκφοβισμού, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Υπουργείου Παιδείας σε συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

 

Ειδικότερα, το 32,98% των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δήλωσε ότι έχει υπάρξει θύμα επίθεσης (το 19,68% «σπάνια»,8,23% «μερικές φορές»,2,62% «συχνά» και 2,45% «πολύ συχνά»). Το 30,84% των μαθητών έχει δηλώσει πως έχει υπάρξει θύτης (το 20,07% «σπάνια», 6,81% «μερικές φορές», 1,44% «συχνά» και 1,89% «πολύ συχνά»).

Ένα ακόμη καλά κρυμμένο κοινωνικό φαινόμενο που τη τελευταία δεκαετία έχει έρθει δυναμικά στο προσκήνιο όχι μόνο στην ελληνική κοινωνία, αλλά και διεθνώς. Ο όρος bullying που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε μια σειρά από πράξεις εκφοβισμού λεκτικές ή σωματικές, φαινόμενα βίας μεταξύ ανηλίκων στο σχολικό πλαίσιο και μη, προέρχεται από την αγγλική λέξη bully που σημαίνει νταής. Και κάπως έτσι αφού καταφέραμε να δώσουμε τη ταμπέλα στο πρόβλημα το αφήσαμε να υπάρχει και να εξαπλώνει τις ρίζες του, χωρίς να παραδεχθούμε την αστοχία που φέρουν τα παγιωμένα κοινωνικά πρότυπα, τα οποία ευθύνονται εμμέσως για σφάλματα χρόνων. Ο ρόλος του θύτη και του θύματος στις περιπτώσεις αυτές εναλλάσσεται γρήγορα και συχνά, καθώς οι ανήλικοι συχνά χρησιμοποιούν λεκτικά ή σωματικά σχήματα εκφοβισμού με σκοπό να προκαλέσουν φόβο, σύγχυση και τρόμο στο δέκτη της επίθεσης.

Πριν γράψω αυτές τις αράδες έθιξα το συγκεκριμένο θέμα στο κύκλο μου και προς έκπληξη, όλοι είχαν να μου διηγηθούν από ένα περιστατικό. Δεν θα πίστευα στο παρελθόν, εύκολα, πως έχουμε πια φυσικοποιήσει το φαινόμενο αυτό, τόσο που ο καθένας μας έχει να μοιραστεί στο οικείο περιβάλλον του και από ένα τέτοιο επεισόδιο τουλάχιστον.

Παραδείγματα όπου το «νταηλίκι» αποτελεί μια κοινωνικώς αποδεκτή συμπεριφορά και εκφράσεις του τύπου «κάνε το και θα δεις τι θα πάθεις» είναι ανεκτές όχι μόνο από την κοινωνία των ενηλίκων, αλλά και στη κοινωνία των ανηλίκων.

Το bullying είναι μια ακόμη ένδειξη για το πόσο θα πρέπει να ωριμάσουμε ως κοινωνία, εμείς οι ενήλικες πρώτιστα, ώστε να ξεπεράσουμε την κοινωνική αντίληψη, πως η βία είναι μέσο επίδειξης ισχύος, επίλυσης περιβλημάτων και αφανισμού της διαφορετικότητας.Ο κάθε άνθρωπος εκεί έξω είναι τέλειος και ατελής με τον δικό του μοναδικό τρόπο και δεν χρειάζεται κανείς να έχει σγουρά μαλλιά μόνο για να γίνει στόχος κοινωνικής επίθεσης. Η ανάγκη για κοινωνική παιδεία και καλλιέργεια των ενηλίκων και, δη των γονέων είναι ένα επιτακτικό ζήτημα στις μέρες μας, καθώς αυτοί σε συνδυασμό με τα κοινωνικά πρότυπα και τις λαθεμένες διαδικτυακές επιρροές δημιουργούν στερεότυπα, προκαταλήψεις και σκέψεις που ένα παιδί δεν είναι ικανό να συνθέσει μόνο του σε αυτήν την τρυφερή ηλικία, εάν δεν εκτεθεί στο αντίστοιχο ερέθισμα που θα του δημιουργήσει την αξιολογική πεποίθηση πως το να βρίζεις, απειλείς, προσβάλεις ή χτυπάς ένα άλλο παιδί αποτελεί δείγμα επιβολής και δύναμης και όχι αδυναμίας και άγνοιας!

Οι γηραιότεροι αναφέρονται συχνά στις συζητήσεις τους σε κοινωνικά λάθη που έχουν συμβεί και παγιωθεί ανά τα χρόνια. Ως οι νεότερες και εξελισσόμενες γενεές οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Το παιχνίδι, εν μέρει, είναι ήδη κερδισμένο από τη στιγμή που πια φαινόμενα βίας και εκφοβισμού δεν παρακάμπτονται ούτε επικροτούνται. Αντιθέτως, αναγνωρίζονται, επικοινωνούνται και αντιμετωπίζονται μεμονωμένα περιστατικά, εγκαίρως, όταν και όπου αυτά προκύπτουν. Το  βαθύτερο ζήτημα είναι, όμως, να καταφέρουμε να ξεριζώσουμε το κακό από τη ρίζα του για να μπορεί ο κάθε άνθρωπος να ζει ελεύθερα και να συνυπάρχει αρμονικά με τον διπλανό του.

 

Go to TOP
Άνοιγμα