post image

Υιοθέτησε και εσύ ένα αδέσποτο

Δεν είναι μια απλή πράξη, αλλά στάση ζωής

Η απόκτηση ενός κατοικίδιου είναι μια γλυκιά πράξη, αλλά απαιτεί πολλές προϋποθέσεις για να καταφέρεις να είσαι ένας υπεύθυνος ιδιοκτήτης ενός ζώου. Αν το έχεις σκεφτεί καλά κι είσαι μπροστά στη μεγάλη απόφαση του ν’ αποκτήσεις ένα, τότε, ίσως θα πρέπει να σκεφτείς πως υπάρχουν πολλά αδέσποτα εκεί έξω που περιμένουν πώς και πώς να βρεθούν στην αγκαλιά σου.

Επιμένω στο να χαρίσεις την αγάπη σου σ’ ένα αδέσποτο, γιατί είναι εκείνα που τη χρειάζονται περισσότερο. Η μόνη διαφορά που έχουν από εκείνα τα ζώα τα οποία θα χρειαστεί να πληρώσεις για να τα αποκτήσεις, είναι ότι ένα αδέσποτο θα χαρεί ίσως περισσότερο για το νέο του σπιτικό μιας και δεν είχε μάθει σε «ανέσεις» και σε συνεχείς φροντίδες μέχρι τώρα. Από την πρώτη στιγμή, θα νιώσεις πως σου ανταποδίδει με κάθε τρόπο τη φροντίδα που του δείχνεις κι εκτός από εκείνο, θα είναι πολλοί περισσότεροι οι ευτυχισμένοι. Γιατί μαζί του, θα γίνουν ευτυχισμένοι κι όλοι όσοι βρίσκονται στο σπίτι. Οι υπέρμετρες εκδηλώσεις αγάπης ενός ζώου που ευγνωμονεί εκείνους που τον έσωσαν από την εγκατάλειψη, θα σε κάνουν να νιώθεις διπλά τυχερός που επέλεξες να μπει στη ζωή σου. Κάθε μέρα που περνά, θα «δένεται» μαζί σου όλο και περισσότερο κι εσύ δε θα μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς αυτό. Εγκαταλείφθηκε, κακοποιήθηκε ή απλά γεννήθηκε στους δρόμους, αλλά μέχρι να το συναντήσεις επιβίωνε σε άσχημες συνθήκες και τώρα ξέρει πως είσαι εσύ που το «έσωσες» από εκείνες τις συνθήκες και καθημερινά θα είσαι για εκείνο ο «ήρωας» του. Και σαν ήρωα θα σου φέρεται…

post image

Ένα αδέσποτο, έρχεται σε μια οικογένεια και δε θέλει πολλά για να νιώσει ασφάλεια και χαρά. Αγάπη μόνο! Να του δείχνεις με χάδια κι αγκαλιές την αγάπη σου και να εισπράττεις πίσω τα δικά του. Είναι ωραία που έχει πάντα φαγητό στο μπολάκι του, που δεν ψάχνει να σβήσει τη δίψα του στους δρόμους και που έχει μια ζεστή γωνιά για να κουρνιάσει. Είναι όμως καλύτερο που βρήκε εσένα. Εσένα, που εύχεται να μην το εγκαταλείψεις ποτέ. Γιατί εκείνο θα είναι πάντα δίπλα σου… Κάπως έτσι μπήκε και στη δική μας ζωή, ένα αδεσποτάκι, η Λία. Τη θεωρούμε ήδη μέλος της οικογένειας κι ας ήμασταν κάπως διστακτικοί στην αρχή. Σκεφτόμασταν πώς θ’ αντιμετωπίσουμε τη «χνουδωτή μπαλίτσα» που η αδερφή μου έφερε στη ζωή μας κι αν θα ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις αυτής της «υιοθεσίας». Δε χρειάστηκε πολύς χρόνος. Η Λία μας κατέκτησε αμέσως. Δύο μόλις μηνών ήρθε σ’ εμάς, αλλά συμπεριφερόταν σαν ώριμο σκυλάκι. Δεν της δείξαμε πολλά. Από μόνη της είχε «καλούς τρόπους». Δεν ανέβηκε ποτέ στα κρεβάτια μας, δεν γκρίνιαζε αν για λίγο έμενε μόνη κι έβγαινε πάντα στην αυλή για την ανάγκη της. Έτσι, μας κέρδισε και δεθήκαμε μαζί της σχετικά γρήγορα. Δεν μπορούμε να φανταστούμε την καθημερινότητά μας χωρίς τη Λία και σίγουρα ούτε κι εκείνη χωρίς εμάς. Έχουμε πάρει τόση αγάπη από εκείνη και διαδίδουμε παντού πως ένα κατοικίδιο μπορεί να προσθέσει χαρά σ’ ένα σπίτι.

Όσο για το κριτήριο του ν’ αποκτήσουμε κατοικίδιο θα πρέπει να είναι το να δώσουμε και να πάρουμε αγάπη κι όχι το να επιλέξουμε το «καλύτερο». Καλύτερο, είναι εκείνο που του δείξαμε την αγάπη μας…

 

Go to TOP