Τα τρία… L.A. του Αλέξη Γεωργούλη

Μία μισάωρη συζήτηση με έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας

 

Λάρισα, Λεκανοπέδιο Αττικής, Λος Άντζελες, Κέρκυρα. 3 “L.A.” και λίγο Ιόνιο για έναν ηθοποιό που φαίνεται να απολαμβάνει τη δυνατότητα να ταξιδεύει και να δημιουργηθεί σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Ο Αλέξης Γεωργούλης είναι χωρίς υπερβολή ένας δικός μας άνθρωπος. Κοντινός γείτονας που ζει και αναπνέει… πεζοδρομιακά, με καταγωγή από τη Λάρισα, στην οποία έρχεται όσο πιο συχνά μπορεί. Δε θα μπορούσε άλλωστε να κάνει κάτι άλλο, αφού πέρα από το βεβαρημένο πρόγραμμά του, οι φίλοι και οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες του δίνουν συνεχώς λόγο να επιστρέφει στην καρδιά του κάμπου. Εκεί που κάποτε θέλει να αράξει μόνιμα.

O Φαίδων Γεωργίτσης, οι «Θαλασσιές οι Χάντρες» και το περιβόητο χαστούκι στη Ζωή Λάσκαρη

Φυσικά και θυμάμαι τη σκηνή και πιστεύω πως πέρα από τη δύναμη που μπορεί να έχει, πρέπει ο κόσμος να αποφασίσει για να την κρατήσει για πάντα στην ιστορία.

Η δική του στιγμή

Από τους ρόλους που έχω παίξει, αυτό που έχει μείνει είναι η ατάκα της Βίκης Σταυροπούλου στο «Eίσαι στο ταίρι μου».  Όσοι με ξέρουνε αλλά και κάποιοι που δε με γνωρίζουν, χρησιμοποιούνε το «Σωτήρη σε πειράξανε;» για να με προσεγγίσουν. Φαντάσου πως ακόμα και σε μηνύματα που μου στέλνουνε φίλοι, ακόμα χρησιμοποιούν αυτή την ατάκα!

O τηλεοπτικός Σωτήρης

Δεν το ζω σαν κάτι ενοχλητικό. Μου φαίνεται πολύ λογικό οι άνθρωποι να με έχουν συνδέσει μ’αυτό το όνομα. Γιατί να με ενοχλήσει κάτι που έκανα, ακόμα κι αν έχω κάνει κι άλλα βήματα στην καριέρα μου;

H κονόμα και οι καλλιτεχνικές εκπτώσεις

Όλα έχουνε μια στάθμη, δηλαδή και ποτέ δε θα βρεις το τέλειο ποσόν για σένα, όποιος κι αν είσαι και ό,τι κι αν κάνεις. Η συμμετοχή σου σε μια παραγωγή είναι κι αυτή μέρος του όλου κόσμου του ηθοποιού. Και ο καλλιτέχνης απ’ όπου κι αν το δεις δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος γιατί πάντα θέλει το καλύτερο. Αυτό το έκανα κι εγώ για ρόλους που έπαιξα και για δουλειές που έκλεισα. Όμως αν κάνουμε μια αναδρομή, θα δεις πως στις επαγγελματικές μου κινήσεις η ζυγαριά γέρνει στο τέλος στα θετικά.

Το δίδαγμα της καριέρας του

Η στιγμή. Πέρα από την ομορφιά, και η ουσία της. Η σχολή με είχε μυήσει στη στιγμή μέσα σε 4 χρόνια. Όχι το Πολυτεχνείο στο οποίο σπούδαζα όταν έφυγα από τη Λάρισα, αλλά η σχολή υποκριτικής στην οποία φοίτησα στη συνέχεια. Η στιγμή έχει αυτό που περιέχει ο έρωτας, το «εδώ και τώρα». Εκεί που δεν έχεις σχέδιο, δεν ξέρεις τι να κάνεις και εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου για να λειτουργήσεις. Και προσωπικά το ένστικτό μου έχω μάθει να το εμπιστεύομαι.

Ο νικητής του Survivor θα γίνει ηθοποιός

Καταρχήν δεν τον γνωρίζω, αλλά δε με ενοχλεί που θα το κάνει. Η υποκριτική δεν είναι απλά ένα πτυχίο. Τη βιώνεις κάθε φορά σε κάθε ρόλο. Για να μπορέσει κάποιος να κρίνει πρέπει να έχει μεγάλη βάση δεδομένων. Αντιθέτως, πιστεύω πως όλοι πρέπει να παροτρύνονται για κάνουν τέτοια εγχειρήματα.

Υπάρχει όμως… πνευματική τροφή;

Συνήθως οι γνωστοί (έστω και πρόσκαιρα διάσημοι) είναι πιο αρεστοί στους παραγωγούς, γιατί τους δίνουν ένα προβάδισμα στην τηλεθέαση. Υπάρχουν πολλές παράμετροι στην εξίσωση για έναν παραγωγό. Κι αν η αναγνωρισιμότητα είναι το πρώτο βήμα,  υπάρχει και μια μακριά σειρά άλλων κριτηρίων που πρέπει να πληρείς.

Σε reality ως συμμετέχοντας

Δεν πιστεύω ότι θα το έκανα αλλά δεν μπορώ να σου πω και με βεβαιότητα πως δε θα πήγαινα. Ίσως η πρώτη σκέψη να είναι αρνητική αλλά στην πορεία να άλλαζα γνώμη.

Your Face Sounds Familiar” – οι ουσιαστικές διαφορές

Είναι για καλό σκοπό, δεν υπάρχει ίντριγκα και οι παίκτες είναι ήδη «φτασμένοι». Αυτά ήταν τα κριτήρια που με έκαναν να πω το «ναι», και τα γυρίσματα συνέπεσαν με την παραμονή μου στην Ελλάδα. Καθοριστική υπήρξε επίσης και η υποστήριξη των φίλων μου. Μεγάλο μέρος της απόφασης ήταν δική τους.  Επίσης, ένα από τα βασικά κριτήρια που κοιτάζω είναι και να περνάω καλά και στη συγκεκριμένη παραγωγή αυτό συμβαίνει.

Η γνώμη των φίλων

Ναι, τους έχω σε πολύ μεγάλη υπόληψη και ζητάω τη γνώμη τους σχεδόν για τα πάντα. Μ’ επηρεάζουν συνεχώς και πάντα με θετικό τρόπο.

Παγκόσμιος πολίτης

Τα τελευταία 4 χρόνια μοιράζω τη ζωή μου 3 μήνες στην Κέρκυρα, 3 στο Λονδίνο, 3 στην Αθήνα και άλλους 3 στο Λος Άντζελες. Είναι τα… 3 “L.A.” της ζωής μου αυτή τη στιγμή. Λάρισα, Λεκανοπέδιο Αττικής, Λος Άντζελες.

To (κανονικό) L.A. και η βόλτα με το κοκτέιλ στη Sunset Bulevard

Εκεί δεν παίζει σαν ενδεχόμενο το να περπατάς και να πίνεις! Επίσης αυτό που βλέπει κάποιος από μακριά δεν είναι η πραγματικότητα του Λος Άντζελες. Δεν έχει κάθε μέρα πάρτι, ούτε στους δρόμους γιορτάζουν συνεχώς. Πάρτι βέβαια θα βρεις σε κλειστά events αλλά και πάλι θέλεις το κονέ. Όσο για κάποιον που πηγαίνει για τουρισμό εκεί, την τρίτη με τέταρτη μέρα φεύγει.

Η Λάρισα που τον «κρατάει» για καλό σκοπό

Βοηθάει να έχεις έναν καλό λόγο για να γυρίσεις πίσω στον τόπο που γεννήθηκες. Και για άλλη μια φορά, αυτοί στους οποίους το οφείλω είναι οι φίλοι μου. Με δύο απ’ αυτούς έχουμε ανοίξει ένα urban store στην πόλη, το G Room. Μάλιστα με τον ένα κάνουμε παρέα από το δημοτικό και κάθε που γυρίζω και βλέπω την εξέλιξή στις ζωές τους χαίρομαι που έχω μία ακόμα «δικαιολογία» για να κάνω comeback. Όμως αυτό το μαγαζί λειτουργεί και σαν κίνητρο, που αν θες μας δένει ακόμα περισσότερο συναισθηματικά.

Οι επιχειρηματικές κινήσεις του παρελθόντος

Είχα κάνει ακόμα μία κίνηση στην Παναγούλη, που στην πορεία προέκυψε και άλλο μαγαζί, και λίγο μετά ένα τρίτο και μεγαλύτερο στη Ρούσβελτ. Μπορείς να πεις δηλαδή πως έχω το επιχειρείν στο αίμα μου και να ‘ναι καλά τα παιδιά που το κρατάνε ζωντανό.

Το μέλλον του στο εμπόριο 

Αυτό που έχουμε σαν πλάνο είναι να διαδώσουμε ακόμη περισσότερο το ρόλο του e-shop του G Room, για να έχουμε καλύτερη απόδοση.

Η «έκρηξη» και το ενδεχόμενο comeback

Το βλέπω σαν κλείσιμο ενός κύκλου και κάποια στιγμή θα το κάνω. Θα τελειώσει το ταξίδι μου και θα γυρίσω στον τόπο μου. Κάποτε στο παρελθόν είχα ασχοληθεί και με τα κοινά μέσω του δήμου. Σκοπός μου ήταν να δημιουργηθεί μία σχολή που θα περιελάμβανε όλες τις τέχνες και όχι μόνο την υποκριτική. Να γινόταν εκεί μαθήματα από σκηνογραφίας μέχρι σεναρίου. Όμως είδα πως ήταν πολύ νωρίς για κάτι τέτοιο. Και ως γνωστόν, κάποιες φορές οι συγκυρίες δε βοηθάν.

Η σειρά που… τον ταξιδεύει

Πέρα από το “Your Face Sounds Familiar” στον ΑΝΤ1, τρέχουμε την τέταρτη σεζόν της «Oικογένειας Nτάρελ» που τα γυρίσματά της μοιράζονται στην Αγγλία και την Κέρκυρα. (σ.σ. Ο πρώτος κύκλος της δραματικής κομεντί προβάλλεται αυτό το διάστημα στην ΕΡΤ2). Ταυτόχρονα προσπαθώ να γυρίσω και μία ταινία.

Η είδηση (που δε μας δίνει)

Δουλεύω ακόμα στην παραγωγή και το σενάριο και δε μπορώ να σου πω κάτι γιατί δεν ξέρω καν αν θα υλοποιηθεί. Βρισκόμαστε στο ψάξιμο εταιρείας παραγωγής και έχει πολύ δρόμο ακόμα.

Η μονογαμία και η πολυγαμία

Το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις στη ζωή σου είναι να τη μοιραστείς με ένα και μοναδικό άνθρωπο. Το χειρότερο, είναι να μοιραστείς τη ζωή με δύο ανθρώπους. Άρα, συμπεραίνουμε ότι το δεύτερο καλύτερο πράμα που μπορείς να κάνεις στη ζωή σου είναι να τη μοιραστείς με τρεις ανθρώπους.

Το αγκάθι στις σχέσεις

Δε μπορώ με τίποτα να συγχωρέσω την απουσία. Όχι την σωματική που μπορεί να έχει να κάνει με το ωράριο της συντρόφου, αλλά τη συναισθηματική. Να είσαι δηλαδή εκεί και να μην είσαι ταυτόχρονα.

Τα social media

Όλα τα διαχειρίζομαι εγώ, γι’αυτό και είναι και τόσο φροντισμένα ή παραμελημένα! Γενικά τα πάω καλά με την τεχνολογία. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα, αν εξαιρέσεις πως έχω βγάλει την τηλεόραση από το σπίτι μου εδώ και 25 χρόνια. Μου έτρωγε πολύ χρόνο που τον ήθελα για αλλού.

Ο κινηματογράφος

Όταν έχω χρόνο, πηγαίνω και δε φεύγω. Με θυμάμαι πέρυσι το χειμώνα να βλέπω επί ένα μήνα δύο ταινίες τη μέρα σε κινηματογράφο του Λος Άντζελες. Όλες τις υποψήφιες για Όσκαρ του 2018 και όχι μόνο. Όμως φέτος το πρόγραμμά μου δε μου δίνει τη δυνατότητα να πάω σινεμά με την άνεση που θέλω.

Οι θαυμάστριες και οι θαυμαστές

Υπό κανονικές συνθήκες είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί. Σου ανεβάζει τη διάθεση, σου φτιάχνει τη μέρα, σου δημιουργεί χαμόγελο. Αυτές οι προσεγγίσεις όμως έχουν να κάνουν με και τη συγκυρία. Μια φορά που είχα τον πατέρα μου στο νοσοκομείο και η φόρτιση ήταν μεγάλη, ερχόταν κόσμος για μια φωτογραφία. Κόντεψα να εκραγώ.

Φτάνοντας προς το τέλος, να πούμε κάτι και για τη θεατρική παράσταση στην οποία συμμετέχεις και θα ανέβει πολύ σύντομα;

Παραλίγο να το ξεχάσουμε! Στις 15 Μαρτίου κάνω πρεμιέρα με το «Ζητείται Ψεύτης» στο θέατρο Παλλάς. Είναι μια σάτιρα διαφορετική και διαχρονική, και ο ρόλος μου με εμπνέει μέσα από τα μάτια του Δημήτρη Ψαθά. Ο ρόλος μου είναι ο «Ψευτοθόδωρος», που είναι μονίμως… μαλωμένος με την αλήθεια και μετακομίζει από το χωριό του στην Αθήνα.

Θα σε ξαναδούμε εδώ κοντά;

Είναι πολύ πιθανό γιατί έρχομαι συχνά στη Λάρισα. Απλά δε μου αρέσουν και πολύ τα «φώτα» οπότε δεν το καταλαβαίνουν και πολλοί!

Το Πεζοδρόμιο

Go to TOP
Άνοιγμα