Ο Σταμάτης Κραουνάκης συνεχίζει να περπατά στη φωτεινή πλευρά του Πεζοδρομίου

Λίγες μέρες πριν την εμφάνισή του στο Βόλο, μας μιλά για όσα θα βιώσουμε το βράδυ της Τρίτης 30 Ιουλίου

 

Όταν τον συναντήσαμε για πρώτη φορά, δε μας άφησε κανένα περιθώριο επιλογής: Τον συμπαθήσαμε από το πρώτο λεπτό. Αν λοιπόν βρεθείς δίπλα του, αντιλαμβάνεσαι πως είναι «το ίδιο έργο» μ’ αυτό που βλέπεις στη σκηνή. Δημιουργικός, εύστοχος, μονίμως με μία φωτεινή διάθεση. Ο λόγος για τον Σταμάτη Κραουνάκη, που τον τρακάραμε σχεδόν τυχαία, λίγες μέρες πριν την εμφάνισή του στο Βόλο, την Τρίτη 3ο Ιουλίου με τους… μουσικούς συνενόχους του της Σπείρας. Αυτή τη φορά, 5 λεπτά ήταν αρκετά. Ο λόγος στον μυστήριο έφηβο που χρωματίζει τη ζωή μας με τις μουσικές του από την αρχή του κόσμου.


Ο «δικός μας» Σταμάτης και η Σπείρα, στο καθιερωμένο πια καλοκαιρινό ραντεβού μας. Τι είναι αυτό που σε «τραβά» περισσότερο στο Βόλο;

Καταρχήν, φιλαράκια μου από το Πεζοδρόμιο, σας παρακολουθώ, πάτε όμορφα και μου αρέσουν τα τεύχη σας. Όσο για το Βόλο, είναι πόλη με προσωπικό πολιτισμό. Έχω πολλούς φίλους εκεί, και προσωπικούς και της τέχνης μου. Γι’ αυτό και δε θα μπορούσε να λείπει από το πρόγραμμα της περιοδείας. Φίλους όπως τον καλό μου που με φιλοξενεί στο Ξενία, τη λατρεμένη μου Άννα Μακράκη και την Έρρικα Πατρικίου.

Βαστάς ακόμα γερά

Έχω περάσει και περνάω υπέροχα. Αλλά δεν ξέρω ακόμα πόσα καλοκαίρια θα ‘χω τη χαρά και την άνεση να ρουφάω τη ζωή και τη χαρά στην πόλη των θεών και των ημίθεων.

Στην πρώτη μας συνάντηση, πριν από περίπου 3 χρόνια, μεταξύ άλλων μας είχες αναφέρει πως μία «δυνατή» λέξη είναι καλύτερη από ένα κατεβατό. Τόσο απλή όπως το «Φίλα Με»;

Τόσο απλή που παίρνει καιρό κανείς να καταλάβει. Να καταλάβει πόσο απλό και καίριο είναι κάτι τέτοιο. Ζούμε.

Δεδομένου πως οι παραστάσεις σου είναι διαδραστικές, «λειτουργούν» με την ίδια αμεσότητα το καλοκαίρι όπως τον χειμώνα;

Ναι! Έχουν αυτονομία σ’ αυτή τη δυνατότητα, ακριβώς γιατί είναι γερά τα υλικά. Αυτή η παράσταση έχει δοκιμαστεί σε όλες τις συνθήκες και δουλεύει παντού. Σε νυχτερινό μαγαζί, σε κλαμπ, σε καφενείο, ακόμα και σε αλάνα. Είναι δηλαδή φτιαγμένη για να μπορεί να στηθεί οπουδήποτε. Με λίγα λόγια, μια γιορτή σε μια οποιαδήποτε γειτονιά του Κόσμου. Τα πρώτα εβδομήντα λεπτά αλωνίζει η Σπείρα με τα καλύτερα τραγούδια από το λαϊκό μου ρεπερτόριο. Στο δεύτερο ημίχρονο σαλτάρω μαζί τους και για άλλες δύο ώρες, με τη βοήθεια της πλατείας, απογειωνόμαστε!

Tις «σκληρές» εποχές τηε υπερκατανάλωσης ήσουν ο πρώτος διδάξας του… δεκάρικου στην είσοδο.Συμφωνείς πως… η τιμή εισόδου στις παραστάσεις του Κραουνάκη «μεταφράζονται» καλύτερα από το ΑΕΠ και δείχνουν πού βαδίζει η χώρα;

Χαίρομαι που το θυμάσαι. Πάντα ήθελα να μη «σκοντάφτει» ο κόσμος στην τιμή, και χαίρομαι γιατί αυτή αυτό που έκανα από τότε, όρισε μία γενικότερη τιμή για την πιάτσα. Δεν είμαστε μόνοι μας, αλλά μια μεγάλη παρέα. Θέλω λοιπόν να έρθουν θέλουν. Τόσο απλά!

Σε διδάσκει ακόμα η μουσική; Μαθαίνεις εν έτει 2019 πράγματα από την τέχνη σου;

Εννοείται. Ακούω, πληροφορούμαι, παρασύρομαι… Οι κόσμοι αυτοί δεν τελειώνουν ποτέ. Φέτος, μόλις τελείωσα μία οπερέττα. Πήρα το καλώδιο ροκ και την αστική οπερέττα και τα ένωσα. Μια ωραία φάση.

Κλείνοντας, τι σημαίνει για εσένα η λέξη πεζοδρόμιο, που είναι και το όνομα της free press μας;

Βόλτα και φόνος.  Μια μάνα μ’ ένα καροτσάκι, ένα ζευγάρι που φιλιέται απ’ τη μια και η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου απ’ την άλλη. Μία προστατευόμενη ζώνη πεζών, σταθερά απροστάτευτη.

 

Διαβάστε επίσης:

Ο Σταμάτης Κραουνάκης περπατά στη φωτεινή πλευρά του Πεζοδρομίου

Go to TOP
Άνοιγμα