Οι 8 Ηλίθιοι

«Σύντομα θα πισωπατάς χωρίς να στο ζητάνε, έτσι, προληπτικά, «για να μην πουν», γιατί κουράστηκες να εξηγείς, γιατί έτσι και αλλιώς δεν καταλαβαίνουν, αφού είναι οι οκτώ ηλίθιοι. Θα μαντεύεις την βλακεία πριν την ακούσεις και θα συμμορφώνεσαι με αυτήν πριν στην επιβάλλουν. Και έτσι μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο, ή θα απομακρύνεσαι ή θα αποβλακώνεσαι και θα καταλήξεις είτε μόνος είτε βλάκας»

Το πρόβλημα του να ζεις στην επαρχία είναι πρόβλημα μαθηματικό και κυρίως είναι ζήτημα στατιστικής. Με δεδομένο ότι η βλακεία είναι το πιο κοινό στοιχείο στο σύμπαν ας υποθέσουμε ότι 8 στους 10 ανθρώπους είναι ηλίθιοι. Είναι αυτό πρόβλημα; Όχι αν είσαι ένας από τους οκτώ. Αν είσαι όμως ο ένας από τους δύο είναι σίγουρο πως θα θέλεις να απομακρυνθείς όσο γίνεται περισσότερο από τους υπόλοιπους. Νάτο λοιπόν το πρόβλημα που σας έλεγα. Στην επαρχία δεν έχεις που να κρυφτείς. Οι οκτώ ηλίθιοι είναι συνεχώς γύρω σου, δίπλα σου, πίσω σου, κοντά σου, ενίοτε πάνω σου και κάτι μοναχικά βράδια μέσα σου. Ό,τι και να κάνεις, όπου και να πας, ένας τους τουλάχιστον θα είναι εκεί. Θα είναι εκεί και θα σε γνωρίζει. Δεν θα σε ξέρει αλλά θα σε γνωρίζει και αυτό είναι όσα χρειάζεται για να αποκτήσει λόγο στη ζωή σου. Για να κρίνει τι φοράς, πώς το φοράς, τι τρως, τι πίνεις, ποιόν φιλάς, πάνω από ποιόν περνάς. Δεν μπορείς να τους αποφύγεις γιατί είναι συγγενείς σου, συνάδελφοι, παιδικοί φίλοι, γείτονες, πελάτες, καταλαβαίνεις ότι ο κλοιός έχει σφίξει γύρω σου. Στην αρχή θα αντισταθείς, όλοι αντισταθήκαμε. Όμως κάθε φορά θα χάνεις λίγο από την ελευθερία σου, θα κάνεις ένα μικρό βήμα πίσω. Μικρό, αλλά προς τα πίσω. Και πολλά τέτοια μικρά βήματα δεν θα σε πάνε πουθενά καλύτερα. Και το ίδιο θα μάθεις και στα παιδιά σου να κάνουν, για να τα προστατεύσεις. Θα τα κάνεις καβουράκια.

Σύντομα θα πισωπατάς χωρίς να στο ζητάνε, έτσι, προληπτικά, «για να μην πουν», γιατί κουράστηκες να εξηγείς, γιατί έτσι και αλλιώς δεν καταλαβαίνουν, αφού είναι οι οκτώ ηλίθιοι. Θα μαντεύεις την βλακεία πριν την ακούσεις και θα συμμορφώνεσαι με αυτήν πριν στην επιβάλλουν. Και έτσι μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο, ή θα απομακρύνεσαι ή θα αποβλακώνεσαι και θα καταλήξεις είτε μόνος είτε βλάκας. Μην ανησυχείς δεν θα πονέσεις. Η διαδικασία της κατάπτωσης, στην δεύτερη περίπτωση, γίνεται τόσο ήσυχα, τόσο ανεπαίσθητα που από κανέναν δεν θα γίνει αντιληπτή και, το κυριότερο, δεν θα την καταλάβεις ούτε εσύ. Θα βυθιστείς ήρεμα στην κινούμενη άμμο της ανοησίας μέχρι εγκεφαλικής παραλύσεως και θα αντιδράσεις μόνο όταν θα διαβάσεις ένα κείμενο σαν αυτό: τούτο λοιπόν είναι ένα αντιδραστήριο και εάν μέχρι τώρα έχεις εξοργιστεί τότε είσαι ένας από τους οκτώ.

Τέλος, θα έρθει κάποτε η μέρα που θα πεθάνεις λίγες εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα από κει που γεννήθηκες και αυτό είναι πολύ βολικό γιατί οι οκτώ ηλίθιοι δεν θα χρειαστεί να μετακινηθούν μακριά για να σιγουρευτούν ότι σε ξέκαναν.

Go to TOP
Άνοιγμα