Ματούλα Ζαμάνη

Καλοκαίρια και χειμώνας με την «Πέρδικα των Τρικάλων», που «τρακάραμε» τηλεφωνικά τις πρώτες μέρες του Μαϊου, λίγο καιρό πριν ξεκινήσει την καλοκαιρινή της περιοδεία, στα πλαίσια της οποίας θα εμφανιστεί ζωντανά και στα Τρίκαλα

Το βέβαιο είναι πως αν δεν την πετύχετε να αλωνίζει σε κάποιο συναυλιακό stage τους επόμενους μήνες, θα τη βρείτε στην ευρύτερη γειτονιά μας ή στην Αμοργό. Η Ματούλα Ζαμάνη, με τη φωνή-σήμα κατατεθέν και τη ζωντάνια που εκπέμπει στο πάλκο είναι αυτή τη στιγμή ό,τι πιο hot υπάρχει στο ελληνικό εναλλακτικό πεντάγραμμο. Με δύο δίσκους στο ενεργητικό της και έναν τρίτο “under construction”, είναι σίγουρο πως θα μας απασχολήσει και αυτό το καλοκαίρι. Όσο για το… μουσικό βιογραφικό της, η πολύχρονη συνεργασία της με τον, επίσης κοντινό μας γείτονα, Θανάση Παπακωνσταντίνου, ήταν αυτή που έπετρεψε στο πολύπλευρο ταλέντο της να γίνει γνωστό σε όλη την ελληνική επικράτεια.

Την «τρακάραμε» τηλεφωνικά τις πρώτες μέρες του Μαϊου, λίγο καιρό πριν ξεκινήσει την καλοκαιρινή της περιοδεία, στα πλαίσια της οποίας θα εμφανιστεί ζωντανά και στα Τρίκαλα. Η ημερομηνία, 20 Ιουνίου στο Μουσείο Τσιτσάνη, δύο κλικ πριν τη μεγάλη γιορτή της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής, που συμβαίνει την επόμενη. Ειλικρινής, αυθόρμητη και με «φωτεινή» διάθεση, μιας μίλησε για ακόμα μια φορά για όσα δημιουργεί αλλά και για όσα βλέπει να διαδραματίζονται γύρω της.

 

Που σε βρίσκουμε αυτή την περίοδο;

Αυτή την περίοδο, με βρίσκετε στην Αμοργό αλλά και στα γύρω νησιά, με αναγκαστικές στάσεις Αθήνα και ξαναμανά Αμοργό..

Κάνε μας έναν απολογισμό του χειμώνα που πέρασε

Ωραίος, ήσυχος, δημιουργικός, αγροτικός, θαλασσινός, δύσκολος κατα καιρούς με ξαστεριά στις καθυστερήσεις…

Έχουμε ακούσει ήδη μερικά τραγούδια απ’ τον επερχόμενο, τρίτο σου δίσκο. Πότε αναμένεται η κυκλοφορία του;

Ο δίσκος είναι έτοιμος εδώ και μία εβδομάδα. Εννοώ πως οι ηχογραφήσεις τελείωσαν. Τώρα αφήνω λίγο το υλικό να ξεκουραστεί και ξεκινάω δειλά-δειλά παραγωγή με τον φίλο μου τον Μοσχούτη. Ώρες ατελείωτες δοκιμάζουμε οργανάκια, ήχους και μουσικά τρικ μέχρι να καταλήξουμε κάπου. Υπάρχει τρομερή χημεία μεταξύ μας και έτσι προκύπτουν «του ήχου τα τυχερά»!

Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτή τη νέα σου δουλειά;

Τις ενορχηστρώσεις τόλμησα να κάνω ξανά εγώ, ενώ όλα τα τραγούδια γράφτηκαν σε Αμοργό, Φολεγανδρο και ένα στην Παναγία, aka Κουτσούφλιανη. Επίσης, ένα τραγούδι μου παλιό εχει ντυθεί με καινούργιο, παγανιστικό remix και ένα τραγούδι κάπου σφήνα που μιλάει για δύο… Άσε, δε λέω άλλα!

Είναι αλήθεια πως ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο στούντιο του Θανάση Παπακωνσταντίνου στο Μεταξοχώρι; Ποια είναι η σχέση σας μετά την λήξη της συνεργασίας σας;

Το αρχικό πλάνο ήταν αυτό, αλλά λόγω προβλήματος υγείας ενός πολύ κοντινού μου προσώπου το σχέδιο ναυάγησε. Όμως στο στούντιο του Θανάση εγινε η μίξη του τραγουδιού «Τα λάθος φιλιά». Δεν εχει λήξει κάτι με το Θανάση, γιατι αυτό που συνέβη δεν ηταν συνεργασία. Είναι βαθιά φιλία και μοιρασιά και έτσι όλα συνεχίζονται… Και μεταξύ μας, και ‘σεις δε βαρεθήκατε τόσους χειμώνες και καλοκαίρια να ‘μαστε μαζί; (σ.σ. με αμοιβαίο γέλιο!)

Τη νοσταλγείς εκείνη την εποχή;

Δεν την νοσταλγώ, γιατί δεν έχει τελειωσει σαν εποχή… Tέλειωσαν τα παιξίματα μαζί, που αν σκεφτείς, μετά από λίγο διάστημα και βγαίνοντας από κάτι, αρχίζεις να συνειδητοποιείς τι έχεις ζήσει.Πότε να προλάβεις να νοσταλγήσεις; Όμως πάντα θα μου λείπει. Ακόμα κι όταν παίζαμε μαζί κι εγώ έκανα ήδη τα δικά μου, τον έψαχνα σε κάποιες φάσεις.

Ξεχωρίζεις κάποια απ’ τα τραγούδια του που έχεις ερμηνεύσει και γιατί;

 Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τραγούδι γιατι θα ναι άδικο… Πολλές φορές έτρωγα σκάλωμα με διαφορετικό τραγούδι κάθε φορά που ειτε τραγουδούσα εγώ, είτε ο Θανάσης. Θυμάμαι βέβαια έναν Οκτώβρη ολόκληρο στο νησί, που άκουγα απ το πρωί ως το βράδυ τη «Σάρα», με τη φωνή του. Κόλλημα άσχετο, αλλά καθένα από αυτά τα κομμάτια το νιώθω σαν ένα κύμα μέσα μου.

Έχεις αποκτήσει με τα χρόνια και τις συνεργασίες σου, ένα μεγάλο και φανατικό κοινό. Σε αγχώνει αυτό ως ένα βαθμό;

Αγχώνομαι και μόνο που το ακούω! Έχω κάνει πολύ συγκεκριμένεις φάσεις μέσα στα χρόνια. Έτσι, καμιά φορά διαβάζω δελτία τύπου που λένε «άλλαντάλλα» και με πιάνω να κρυφογελάω. Όμως ποτέ δεν τους λέω τίποτα! Από την άλλη, νιώθω μεγάλη ζεστασιά και αφοσίωση με τους ανθρώπους. Η αγάπη έτσι κι αλλιώς είναι μαγεία, η οποία όπως και να ‘χει γεννά ευθύνες: Εξ ου και το τρέμουλο που υπάρχει ακόμα στο αριστερό μου χέρι. Τώρα βέβαια ξέρω πως ακούγομαι σαν τον Daniel Day Lewis!

Σχετικά πρόσφατα άφησες την Αθήνα για να εγκατασταθείς στην Αμοργό. Τι σου λείπει περισσότερο στο νησί σε σχέση με τη ζωή στην πρωτεύουσα;

Οι δικοί μου, οι φίλοι μου, το σινεμά, το θέατρο και τα περίπτερα που μένουν ανοιχτά μέχρι αργά. Το χειμώνα στο νησί, 8 η ώρα, πάπαλα!

Τι μουσική ακούς στο σπίτι σου και ποιες τραγουδίστριες θεωρείς ότι σε έχουν επηρεάσει;

Ακούω άπειρα πράγματα και άλλες φορές τη σιωπή. Όσο για τις τραγουδίστριες, είναι πάρα πολλές και απο διαφορετικούς χώρους η καθεμία. Το ίδιο ισχύει και για τους τραγουδιστές. Τόσες πολλές φωνές που, πραγματικά, θα χρειαζόμασταν ολόκληρη κουβέντα για να το αναλύσουμε!

Υπάρχει κάποιο είδος μουσικής που δεν αντέχεις;

Δεν αντέχω το ντεμέκ, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Είσαι αρκετά θεατρική πάνω στη σκηνή. Σου έχουν προτείνει ποτέ κάτι σε σχέση με το θέατρο; Είναι ένας χώρος που θα σε ενδιέφερε να ανακαλύψεις πιο βαθιά;

Εγώ δεν την καταλαβαίνω αυτή τη θεατρικότητα που αναφέρεις. Βγαίνει κάτι που δεν το ορίζω. Είναι μέσα μου και πέρα από εμένα… Όσο για προτάσεις, μου έχουν γίνει διάφορες μέσα στα χρόνια αλλά δεν το έχω κάνει. Όχι όμως από φόβο, αλλά κυρίως γιατί αυτό που μου συμβαίνει είναι κάπως ανυπόταχτο και θα τους βάλω σε μπελάδες! Όμως φτιάχνουμε συνέχεια τρελά βιντεάκια με διάφορους φίλους!

Aν σου γινόταν μία δελεαστική πρόταση, και μια  ταινία ή σειρά φλέρταρε με τη δική σου αισθητική, θα το σκεφτόσουν να συμμετάσχεις σε μια τέτοια παραγωγή;

Θα ήθελα να κάνω εγώ την παραγωγή, με δική μου αισθητική καθώς και ανθρώπων που εκτιμώ και εμπιστευόμαι. Τώρα αν με έπαιρνε τηλέφωνο ο Αλμοδοβάρ και μου ζητούσε να κάνω τη γλάστρα ή το πόμολο, δε νομίζω πως θα ‘λεγα όχι!

Είσαι φοβερά κοινωνικός, ανοιχτός και προσιτός άνθρωπος. Πραγματικούς φίλους έχει κάνει αρκετούς στη ζωή σου;

Είμαι πολύ τυχερή σ’ αυτό τον τομέα. Έχω τους φίλους μου απ’ τα μικράτα μου και σε βάθος χρόνου.

Ο  έρωτας τι ρόλο έχει παίξει στη ζωή σου; Περνάς διαστήματα μοναξιάς;

Ο έρωτας και η αληθινή αγάπη είναι το παν για μένα. Ερωτεύομαι καθημερινά τα πάντα, καθώς δε θεωρώ ότι ο έρωτας είναι προσωποκεντρικός. Όμως η μαγεία και η μαγιά μεταξύ δύο ανθρώπων είναι τέλεια όταν συμβαίνουν. Κι έχω υπάρξει και σ’ αυτό το θέμα τυχερή, γιατί μ’ έχουν ερωτευτεί κι έχω ερωτευτεί. Παρόλα αυτά, και η μοναχικότητα μου πηγαίνει πολύ!

Ποιο απ’ τα τραγούδια που έχεις γράψει σε εκφράζει περισσότερο;

Είμαι ανάμεσα στο «Πρίν», στα «Λάθος Φιλιά» και τη «Μύγα του Μάη».

Επιπλέον, αν η ζωή σου ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;

Νομίζω πως θα ήταν το “Concierto de Aranjuez” του Miles Davis.

Αντιστοίχως, αν ήταν ταινία;

Ο Λαβύρινθος του Πάνα ή όλες οι ταινίες των Monty Pythons!

Εκτός από εκείνη, την πασίγνωστη πλέον, εμφάνιση στο Τσαντίρι, δε σε βλέπουμε ποτέ στην τηλεόραση. Ποιος ο λόγος; Απέχεις συνειδητά;

Εεεεεεεεεεεε, πιο συνειδητά δε γίνεται!

Ποια ήταν η συναυλία που παρακολούθησες και δε θα ξεχάσεις ποτέ;

Νίκος Παπάζογλου παλιά στον Λυκαβηττό, Βοn Iver πέρυσι στο Primavera, Σοφία Κολλητήρη σε μια πλατεία στο Κορωπί, Adele στο Βερολίνο, κι άλλες, κι άλλες, κι ακόμα περισσότερες.

Έχεις καλλιτεχνικά απωθημένα ή δεν είναι στη φύση σου κάτι τέτοιο;

Ούτε καν! Μόνο απωθημένο που κάπως έχω, είναι πως δεν έγινα φίλη του Indiana jones,να με παίρνει μαζί του στις «περιπετειοανασκαφές».

Tα υλικά αγαθά παίζουν μεγάλο ρόλο στη ζωή σου ή δεν είσαι εξαρτημένη από αυτά;

Θεωρώ πως δεν είμαι καθόλου εξαρτημένη απ’ αυτά. Και όσο περνάν τα χρόνια, παρατηρώ τον εαυτό μου να απλοποιεί ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Ασυνείδητα μάλλον αλλά αρκεί!

Πότε είπες ψέματα τελευταία φορά και για ποιο λόγο;

Πριν λίγο, για να μη μιλήσω με κάποιον που με εχει ζαλίσει. Όμως γενικά δε λεω καθόλου ψέμματα. Μόνο κάτι χαζά, και μετά νιώθω και απαίσια!

Πιστεύεις ότι θα υπάρξουν καλύτερες μέρες για την ανθρωπότητα; Τι σε φοβίζει περισσότερο;

Όλα τα ελπίζω κι όλα τα φοβάμαι. Πρέπει καταρχήν να καταλάβουμε το κακό που έχουμε κάνει στο περιβάλλον. Στη φύση, στα πλάσματα που βρίσκονται γύρω μας. Το ίδιο κακό, σε άλλο επίπεδο, συνεχίζουμε παράλληλα να το κάνουμε τρώγοντας ο ένας την ψυχή του άλλου. Πρέπει επιτέλους να σταματήσει αυτός ο παραλογισμός, αν και το κόβω χλωμό…

Aν μπορούσες με έναν μαγικό τρόπο να αλλάξεις άμεσα μόνο μία παθογένεια των κατοίκων του πλανήτη, τί θα επέλεγες;

Όλα θέλω να τ’ αλλάξω. Το τονίζω, όλα! Όχι ένα, ούτε δύο. Φτάνει: Η κατάσταση έχει ξεφύγει παντού.

Σύντομα θα σε ακούσουμε ζωντανά στον τόπο σου, τα Τρίκαλα. Πώς αισθάνεσαι κάθε φορά που επιστρέφεις στην ευρύτερη «γειτονιά» σου;

Αισθάνομαι φανταστικά. Για την ακρίβεια, νομίζω πως είμαι πιο πολύ χαρούμενη από ποτέ. Κι αυτό γιατί από τη μία έχω καιρό να παίξω στα Τρίκαλα που κρατάν την ομορφιά τους και την εξελίσσουν, κι από την άλλη γιατί το Μουσείο Τσιτσάνη, όπου θα γίνει η συναυλία στις 20 Ιουνίου, από χαμάμ και φυλακές, έγινε μια όαση σε πολλά επίπεδα.

Τι περιμένεις από το καλοκαίρι που πλησιάζει απειλητικά;

Το καλοκαίρι είναι γεμάτο συναυλίες για μένα. Λαχταράω τις στιγμές που θα ‘μαστε μαζί με τα παιδιά,τους μουσικούς. Που θα παίζουμε μουσικούλα και μετά θα ξημερώνουμε λέγοντας ιστορίες ή  θα κοιμόμαστε δίχως αύριο! Όμως σίγουρα θα ‘θελα να βρω ένα μικρό κενούλι, να ξεκλέψω λίγο χρόνο για να πάω στο σπίτι μου στην Αμοργό.

Tέλος, τί σημαίνει για σένα η λέξη Πεζοδρόμιο; 

Ζωή!

 

Go to TOP
Άνοιγμα