Κόκκινο αυγό ή αβγό;

Ο σπόρος της γνώσης φοράει τα καλά του και ετοιμάζεται να ραγίσει

 

Η ημέρα μεγαλώνει και απολαμβάνουμε τις αργοπορημένες απογευματινές βόλτες και τις ακτίνες του ήλιου να μας χαϊδεύουν, κι όχι μόνο εμείς, όλη η φύση. Τα μπουμπουκάκια και τα πουλάκια. Ιδίως τα πουλάκια, ήρθε ο καιρός που οι πολλές ώρες ηλιοφάνειας ρυθμίζουν το βιολογικό τους ρολόι να ωριμάσουν τα αυγουλάκια τους, να τα κλωσούν, να κάνουν τα παιδάκια τους και πάλι απ’ την αρχή. Ο αέναος κύκλος της ζωής που δεν έχει αφήσει ασυγκίνητο κανένα θνητό, κανένα λαό και κανένα τελετουργικό.

Όπως και τον Χριστιανισμό, αυτό που οι Χριστιανοί ονομάζουν Λαμπρή ή Πάσχα γιορτάζεται από πολλές θρησκείες, με διαφορετική ιστορία για τον καθένα αλλά με το ίδιο μήνυμα, την Αναγέννηση – και της Καρδίτσας! Τις ημέρες του εαρινού ηλιοστασίου λατρεύουμε όλοι μια γυναικεία θεότητα Περσεφόνη, Easter, Ostara, Μαγδαληνή που κρατάει αυγά. Τα αυγά είναι το απόλυτο σύμβολο της αναγέννησης αφού είναι ένα γιγάντιο σπέρμα. Οι συμβολισμοί είναι τόσοι πολλοί, οι παραδόσεις περισσότερες, αλλά η αφόρητα ατέρμονη ερώτηση εμμένει, το Πάσχα έφερε το αυγό ή το αυγό το Πάσχα;

Όποια και αν είναι η απάντηση, το σίγουρο είναι ότι κάποιος πρέπει να την βάψει… Το χριστιανικό εθιμοτυπικό θέλει τη Μεγάλη Πέμπτη το πρωί να βάφονται τα αυγά εις ανάμνηση του Μυστικού Δείπνου, το χρώμα να είναι κόκκινο όπως το αίμα του Χριστού στο Σταυρό και να τσουγκρίζουμε τα αυγά μετά την Ανάσταση ώστε να αποσφραγισθεί η Νέα Ζωή, όπως ο Χριστός αναστήθηκε από τον σφραγισμένο Τάφο. Γι’ αυτό ίσως τα κόκκινα πασχαλινά αυγά συγκεντρώνουν την ουσιαστική και πρωταρχική έννοια της Ανάστασης, αφού με το ευχάριστο έθιμο του τσουγκρίσματος σπάμε τα σύνορα και ελευθερώνουμε το σπέρμα της αναγέννησης. Μολονότι τα σύνορα χωρίζουν τους ανθρώπους, οι κύκλοι της ζωής ανταμώνουν και παράλληλα βαδίζουν με περιστροφές αργές ή γρήγορες, φέρνοντας πάντα τη βεβαιότητα της θνητότητας στα σκαλοπάτια της ανθρωπότητας.

Σποράκια των θεών κι εμείς γλιστράμε από τα χέρια τους, ψάχνουμε γόνιμο έδαφος, παλεύουμε, πασχίζουμε, φυτρώνουμε, σαπίζουμε, σκοτώνουμε, καρπίζουμε σε ένα αιώνιο παιχνίδι τυχαιότητας, με συνέργεια και άγνοια στα επουράνια σχέδια, περπατάμε στο βηματισμό της καθημερινότητας. Ψάχνουμε για νησίδες ευτυχίας με το δροσερό αεράκι να χαϊδεύει τον ελεύθερο χρόνο μας και το κάδρο να γεμίζει από τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Μόνο αυτά είναι ό,τι έχουμε ανάγκη για να είμαστε ευτυχισμένοι. Ο τρόπος απλός για σταγόνες ευτυχίας. Ξυπνάμε τη Μ. Πέμπτη, φτιάχνουμε το καφεδάκι μας και βάζουμε τα αυγά να βράσουν για δέκα λεπτά. Μετά σε μία πλαστική λεκάνη διαλύουμε τη βαφή σε ζεστό νερό κατά τις οδηγίες της συσκευασίας και προσθέτουμε τα βρασμένα αυγά ζεστά. Αφού απολαύσουμε τον καφέ και κάνουμε το πρόγραμμα της ημέρας, αφαιρούμε τα αυγά με γάντια ή κουτάλι και τα αφήνουμε να στεγνώσουν σε απορροφητικό χαρτί. Τα γυαλίζουμε με αγνό παρθένο ελαιόλαδο και τα τοποθετούμε περιχαρείς στις αξεπέραστες πασχαλινές αυγοθήκες.

Οι φερέλπιδες ανάδοχοι, πάμε μερικά κόκκινα αυγουλάκια στα βαφτιστήρια μας μαζί με τη λαμπάδα, οι υπόλοιποι κρατάνε τα πιο γερά για την Ανάσταση και βάζουμε μια κόκκινη πινελιά προσφοράς στο κάδρο της Λαμπρής.

Καλό Πάσχα!

Go to TOP
Άνοιγμα