Η Σεληνη φιλοξενει τους πρωτους της τουριστες

…κι αν πουλήσεις το κορμί σου σε μερικά εκατομμύρια ανθρώπους, ίσως γίνεις και ‘συ ένας από αυτούς. Aξίζει όμως τον κόπο και το κόστος; Το ημερολόγιο θα γράφει 2023 και το ταξίδι θα γίνει με έναν θηριώδη πύραυλο που ονομάζεται BFR. Ένα «τεχνολογικό κτήνος» που ίσως να αποτελέσει το βασικό όχημα για τα επόμενα, μεγάλα, διαστημικά βήματα της ανθρωπότητας

 

Από μικρό με γοήτευε το διάστημα. Κι αν με ρωτούσες τι δουλειά ήθελα να κάνω όταν μεγαλώσω, θα σου απαντούσα «αστροναύτης». Και τώρα το ίδιο θέλω, κι ας ντρέπομαι να το ομολογήσω, κι ας φωνάζω πως μετά τα τριάντα το πρώτο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι μαθήματα επαγγελματικού προσανατολισμού. Για να γίνεις λοιπόν αστροναύτης, φωνές εξ’ Αμερικής λένε πως χρειάζεται άριστη φυσική κατάσταση, κάμποσα διδακτορικά και μια «σπίθα» μέσα σου. Αυτή που τιθασεύει τον φόβο και σε κάνει να λειτουργείς άψογα σε συνθήκες που δυσκολεύεσαι να ελέγξεις. Επίσης, και προφανώς, για να γίνεις αστροναύτης, πρέπει να σε δεχτούν! Ο μεγάλος παίκτης, βλέπε NASA, ανοίγει ανά πενταετία θέσεις, χωρίς όμως να θέτει προϋποθέσεις.

Με λίγα λόγια, αν θέλεις να δοκιμάσεις την τύχη σου, στέλνεις ένα «τυφλό» βιογραφικό. Στη χειρότερη, βάζεις σε κορνίζα την αρνητική απάντηση της Αμερικής Διαστημικής Εταιρείας. Εκτός κι αν είσαι Ιάπωνας, λέγεσαι Γιουσάκα Μαεζάβα και έχεις τη δική σου, πασίγνωστη στους λαούς της Ανατολής, εταιρεία ρούχων. Τότε, γίνεσαι αστροναύτης… με το ζόρι και φτάνεις όσο μακριά έχουν φτάσει λιγότεροι από 30 άνθρωποι. Για να πάρουμε την ιστορία από την αρχή, η Ρωσία ήταν η πρώτη χώρα που παρείχε πρόγραμμα διαστημικού τουρισμού, στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Όμως οι ενδιαφερόμενοι ήταν ελάχιστοι και τελικά αυτό διακόπηκε το 2010. Πολλά τα λεφτά, σύντροφε Βλαδίμηρε, με το μόνο που προσέφερε στους «εκλεκτούς» ήταν μερικές περιφορές γύρω από τη Γη. Έλα όμως που ο ιδιωτικός τομέας (βλέπε Space X, του μεγάλου οραματιστή Έλον Μασκ)  άπλωσε τα δίχτυα του στο διάστημα, και ο τουρισμός έξω από τη Γη φιλοδοξεί να γίνει πλέον καθεστώς για τους λίγους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη. Και δεν αρκεί μόνο αυτό, αλλά θα τους φτάσει μέχρι το Φεγγάρι.

Το ημερολόγιο θα γράφει 2023 και το ταξίδι θα γίνει με έναν θηριώδη πύραυλο που ονομάζεται BFR. Ένα «τεχνολογικό κτήνος» που ίσως να αποτελέσει το βασικό όχημα για τα επόμενα, μεγάλα βήματα της ανθρωπότητας. Στην ουσία αυτό που θα βιώσει ο Μαεζάβα είναι μία περιφορά γύρω από τη Σελήνη, πράγμα το οποίο έζησαν μόνο οι αστροναύτες του προγράμματος «Απόλλων». Μόνο που δε θα πατήσει στον φυσικό μας δορυφόρο, πράγμα που, αν θέλεις, το βρίσκω αστείο. Αστείο, γιατί το ποσό που θα του κοστίσει, αν και δεν ανακοινώθηκε επίσημα, δημοσιογραφικοί κύκλοι το εκτοξεύουν στα 36 εκατομμύρια δολάρια.

Πάντως φίλε Γιουσάκα, αν είχα τόσα λεφτά για ξόδεμα, εγώ που αγαπώ πραγματικά την επιστήμη και το διάστημα, θα τα έδινα χορηγία στη NASA για ένα εξαιρετικά ευαίσθητο φασματόμετρο, που θα τοποθετούνταν σε κάποια μελλοντική της αποστολή στα παγωμένα φεγγάρια του Δία. Δε θα πήγαινα βόλτα με τους φίλους μου, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Άλλωστε ο καθένας είναι ελεύθερος να διαχειρίζεται τα χρήματά του όπως γουστάρει.

Όμως η συγκεκριμένη ιστορία έχει και φωτεινή πλευρά. Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, τελείωσε και ανταγωνισμός των ΗΠΑ και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Με λίγα λόγια, η διπλωματία και η ίδια η ζωή έβαλαν φρένο στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, αλλά χάθηκε μαζί τους και η «κούρσα για το διάστημα». Τα κονδύλια των προϋπολογισμών μίκραιναν συνεχώς, και οι διαστημικές εταιρείες προσαρμόζονταν σε μικρά αλλά φιλόδοξα πρότζεκτ. Το φως στον ορίζοντα φέρνουν εταιρείες σαν την Space X, που θέλοντας ή μη, αναμένεται στο μέλλον να μειώσουν αρκετά το κόστος των διαστημικών αποστολών, καθώς και του διαστημικού τουρισμού. Αρκεί κανείς να σκεφτεί πως για να ταξιδέψει κάποιος από τη Νέα Υόρκη ως το Λονδίνο στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, χρειαζόταν κυριολεκτικά μία περιουσία. Κάνοντας ένα συλλογιστικό άλμα, φαντάζομαι πως το 2100 τα εγγόνια μας θα μπορούν να ταξιδέψουν στον Άρη με κόστος ένα μηνιάτικο. Και ίσως όχι σαν τουρίστες.

Αντί επιλόγου, ο Έλον Μασκ χαρακτήρισε τον Ιάπωνα πελάτη του «ήρωα».  Όμως ήρωες για μένα δεν είναι οι τουρίστες, αλλά οι διαστημικοί πρωτοπόροι. Αυτοί που βγαίνουν στην πρώτη γραμμή, χωρίς κανένα ίχνος ματαιοδοξίας. Αυτοί που έχουν σαν κίνητρο να διευρύνουν, υλικά και πνευματικά, τα όρια της ανθρωπότητας. Εκείνοι που ξέρουν πως αν στο ταμπλό του κυβερνήτη γραφτεί το “Mission Critical”, συνήθως πεθαίνουν: Eίτε σε έναν αφιλόξενο Κόκκινο Πλανήτη, είτε κατά την επάνοδο στην ατμόσφαιρα της Γης.

 

Go to TOP
Άνοιγμα