Δημήτρης Μυστακίδης – Εδώ & Εκεί

Μουσικά μαθήματα για το πώς μπορείς να ακουστείς επίκαιρος παίζοντας ρεμπέτικα

 

Δημήτρης Μυστακίδης ή αλλιώς, ένας μουσικός με βιογραφικό μεγατόνων. Από τη «Λοξή Φάλαγγα» του Νίκου Παπάζογλου μέχρι τους «Λαϊκεδέλικα» του Θανάση Παπακωνσταντίνου κι από τον άτυπο τίτλο του πιο περιζήτητου session κιθαρίστα αλλά και καθηγητή λαϊκής κιθάρας, σε δισκογραφικά μονοπάτια μοναχικά αλλά όχι μόνα. Το έχουν αποδείξει άλλωστε και οι πάμπολλες και στοχευμένες συνεργασίες του. Αν σου αρέσουν οι ταμπέλες θα μπορούσες να τον χαρακτηρίσεις ως έναν μύστη του ρεμπέτικου. Αν όχι, να απολαύσεις τη νέα δισκογραφική του δουλειά χωρίς περιττές σκέψεις. 2019, «Εδώ & Εκεί» ή αλλιώς, album #4 για τον μεγαλύτερο Έλληνα γνώστη της εξάχορδης θεάς.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στο δελτίο τύπου που συνοδεύει την κυκλοφορία αναγράφεται πως ο δίσκος διαμορφώνει μία νέα οπτική σε διαχρονικά ρεμπέτικα και παραδοσιακά τραγούδια. Το «μεταφράζω» γιατί στα 12 κομμάτια του συναντάμε ουκ ολίγες… υπερβάσεις: Καταρχήν δεν πρόκειται για μία δουλειά με άλλους ερμηνευτές, όπως το παλαιότερο «Εσπεράντο». Οι συμμετοχές είναι δύο και διακριτικές. Εδώ η φωνή του Μυστακίδη κυριαρχεί και έχει κάθε λόγο να το κάνει. Μαζί, πάντα σε πρώτο πλάνο φυσικά, και η κιθάρα του. Mια κιθάρα που δε διστάζει να παίξει funk ή να… σουινγκάρει.

Ένα υπέροχο πιάνο συνοδεύει την «Αχάριστη» του Βασίλη Τσιτσάνη. Χορωδιακά φωνητικά που κάνουν συχνά αισθητή την παρουσία τους, ακόμα και κοντραμπάσο ή ντραμς, ξέχωρα από τα πνευστά. Kαι χωρίς καμία υπερβολή, σε κάποιες φάσεις το όλο groove σε απογειώνει.

Ο Μυστακίδης καταφέρνει να κάνει το ρεμπέτικο, up-tempo, κι αυτό από μόνο του συνιστά παράσημο. Επαναπροσδιορίζει μία ουσιαστικά νεκρή μουσική και τη βάζει στο spotlight με τον αέρα του φρέσκου. Να κρατήσουμε και κάτι για το τέλος; Το γεγονός πως ο χαρισματικός κιθαρίστας κατάφερε να βάλει στο στερεοφωνικό μου το «Εδώ & Εκεί» σχεδόν με το ζόρι. Και μάλιστα στο repeat, την ώρα που δεν ξέρω την τύφλα μου για το τί παίζει δισκογραφικά στην ελληνική σκηνή τα τελευταία χρόνια. Αν λοιπόν σε ψήνουν οι συγκλίσεις και όχι οι μουσικοί αποκλεισμοί (ή ακόμα και ελιτισμοί) δώσε μια ευκαιρία σε αυτό τον δίσκο. Στρίμαρέ τον, αγόρασε το CD  από τα λίγα δισκοπωλεία που έχουν μείνει όρθια ή στην τελική, κλέψτο ή κατέβασέ το. Για το αν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ή τα μέσα τον σκοπό, θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά, κατά προτίμηση με τον ίδιο.

Διαβάστε επίσης:

Πέμπτη βράδυ με τον Δημήτρη Μυστακίδη

Go to TOP