post image

Αθάνατες ελληνικές εκλογές

Τα ρουσφέτια και οι υποσχέσεις μέσα από ατάκες που γράψανε ιστορία

Η πολιτική πραγματικότητα των προηγούμενων δεκαετιών παρουσιάστηκε μέσα από τον ελληνικό κινηματογράφο και χαράχτηκε στην μνήμη όλων μας.  Το χαρακτηριστικό γνώρισμα που μας συνδέει με το σήμερα είναι πως μετά από περίπου 5ο χρόνια η πολιτική έχει ακριβώς τα ίδια περίπου άλυτα προβλήματα. Ναι κάποια άλλα έχουν λυθεί…

Πελατειακές σχέσεις, πολιτευτές και πολιτευόμενοι παρέλασαν από την μεγάλη οθόνη και μας έκαναν να γελάσουμε όσες φορές και αν είδαμε σε επανάληψη τις ταινείες αυτές. Μπορεί η εικόνα πλέον να είναι έγχρωμη, ωστόσο όλα μένουν ίδια. Πολιτικοί που υπόσχονται, παρατρεχάμενοι που «σημειώνουν» υποθέσεις και ένα μπουλούκι ανθρώπων που ακόμα ελπίζει ακούγοντας αυτό το «θα», να τακτοποιηθεί!


Υπάρχει και φιλότιμο (1965)

Ο Μαυρογιαλούρος είναι η πιο γνώριμη φυσιογνωμία. Ένα ατύχημα σε χωριό της ελληνικής περιφέρειας θα σταθεί η αιτία να δει την ψυχρή πραγματικότητα και να τον αναγκάσει στο τέλος να παραιτηθεί. Τα φάσκελα «πάνε»σύννεφο και οι ατάκες όπως το «Θα σας εξαφανίσομεν…» αντί του θα σας εξασφαλίσομεν, “Μαύρο και δαγκωτό”, «Φάγανε απ’ τα τσιμέντα, φάγαν’ απ’ τα πλακάκια, φάγανε, φάγανε, φάγανε…» πέφτουν βροχή.

 


“Η Κυρία Δήμαρχος” (1960)

Η Γεωργία Βασιλειάδου και ο Βασίλης Αυλωνίτης πρωταγωνιστούν και ανταγωνίζονται για την δημαρχία. Προεκλογική υπόσχεση που έγραψε ιστορία είναι η «δεν θα αφήσουμε τα χελιδόνια να μας κουτσουλάνε όλη μέρα. Θα διορίσουμε 4 να τα διώχνουν με τα καλάμια από τα σύρματα».


“Τζένη Τζένη” (1966)

Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος ο Λάμπρος Κωνσταντάρας «σκοτώνονται» για τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Οι ερμηνείες μοναδικές και οι ατάκες αξέχαστες


“Η Βουλευτίνα” (1966)

Η Ρένα Βλαχοπούλου στην αρχή της ταινίας αναλαμβάνει την προώθηση  του αρραβωνιαστικού της, υποψήφιου βουλευτή, και στο τέλος πολιτέυεται η ίδια. Αθάνατη δήλωση η «Ψεύτρες δεν μας λένε τόσα χρόνια… Ε τι άλλο χρειάζεται ένας βουλευτής παρά ψευτιά! Νοικοκυρές δεν είμαστε, τι χρειάζεται ο τόπος για να ορθοποδήσει , νοικοκυριό».


 “Οι 900 της Μαρίνας” (1960)

Κωμωδία που δείχνει τις εκλογές στην επαρχία σατιρίζοντας πολιτικά και εκλογικά ήθη (έτοιμα ψηφοδέλτια, κομματάρχες, χρωματισμένα καφενεία, διπρόσωποι πολιτικοί).


“Ζητείται Ψεύτης” (1961)

Η ταινία μας δείχνει τις σχέσεις πολιτικών με τους ψηφοφόρους τους. Ο  ΨευτοΘόδωρος (Ντίνος Ηλιόπουλος) προσλαμβάνεται ως γραμματέας του βουλευτή Φερέκη, εξαιτίας του ταλέντου του να λέει … ψέματα. Ο ΨευτοΘόδωρος  τάζει λαγούς και πετραχήλια στους ψηφοφόρους και τα προβλήματα δεν αργούν να εμφανιστούν.


“Στουρνάρα 288” (1959)

Η ταινία μας χαρίζει μια αλησμόνητη ατάκα αυτογνωσίας για το βουλευτικό αξίωμα…»να με φτύσεις, δε λέω, βουλευτής είμαι. Αλλά τουλάχιστον να μου πεις το λόγο»

Go to TOP